آرشیو مطالب منتشر شده در نشریه رهایی زن: دوچرخه سواری زنان

‏نمایش پست‌ها با برچسب دوچرخه سواری زنان. نمایش همه پست‌ها

۱۳۹۵ آبان ۳۰, یکشنبه

حرام کردن دوچرخه سواری زنان بزرگترین توهین به مردان - مصاحبه تلویزیون رهایی زن با شراره رضایی

از ابعاد کنترل و سرکوب حکومتی این فتوا که بگذریم آنچه از پرده حجاب اسلامی بیرون میافتد همانا بی اراده تلقی کردن مردان آن جامعه است. مردانی که به تعبیر مراجع تقلید با دوچرخه سواری زنان محجبه در کشورشان آنچنان از خود بیخود میشوند که نظم جامعه برهم میخورد.

چگونه استکه در کشورهائی چون دانمارک و هلند که زنان بدون پوشش اسلامی در کنار مردان و در ملا عام دوچرخه سواری میکنند و نظم جامعه اشان برهم نمیخورد. آقایان، نظم اجتماعی شما کهنه و پوسیده است که با ابراز وجود اجتماعی زنان فرو میپاشد. در برنامه امشب با شراره رضائی فعال حقوق زنان و مدیر مسئول ماهنامه رهائی زن در اینباره به گفتگو مینشینیم.

شراره رضائی به برنامه رهائی زن خوش آمدید .

مینو همتی: اولین سوالی که مطرح میشود اینست که مردان آن جامعه تا کی میتوانند توهین علمای اسلام را به اراده و فهم و شعورشان تحمل کنند؟

شراره رضائی: اجازه بدید برای بینندگان عزیز یه توضیحی بدم که جریان از چه قرار بوده. از سوی شهرداری مریوان کردستان، برای کاهش آلودگی هوا اعلام روزسه شنبه های پاک بدون خودرو اعلام شد. زنان و دختران جوان و مردان از این روز استقبال کردند و با دوچرخه به خیابان ها آمدند. بعد از آن امام جمعه ی مریوان گفت باید جلوی دوچرخه سواری زنان گرفته بشه که بعد از این اظهارات، پلیس مانع دوچرخه سواری زنان شد.زنان مریوان در واکنش بە اظهارات مسئولان حکومتی و اقدامات نهادهای امنیتی در مریوان مبنی بر ممانعت از دوچرخه سواری دختران و حرام دانستن آن، حدود ۱۴۰۰ تن از فعالین زنان و مدنی و افراد عادی در محکومیت ممنوعیت دوچرخه سواری زنان در فضای عمومی در مریوان بیانیەای منتشر کردند.

در قسمتی از این بیانیه آمده که« ما امضا کنندگان این بیانیه ضمن حمایت از حق دوچرخه سواری زنان در مریوان بر این باوریم که فعالیت در فضای عمومی، بر طبق رویه های قانونی، جنسیت و تبعیض جنسیتی نمی شناسد و حق هر فردی است فارغ از جنسیت و جغرافیا در چارچوبهای قانونی، فعالیت روزمره داشته باشد و نباید رویه های فراقانونی حقوق قانونی را مخدوش کنند". بعد از اعتراض زنان مریوان، زنان بوکان و قزوین هم به این کمپین پیوستند با دوچرخه به خیابان ها آمدند و به این اعتراض کردند. وقتی رژیم دید که عملا این اعتراض زنان داره در کل کشور گسترده می شه و نمی تونند جلوی دختران و زنانی که خواهان حقوق برابر بدون تبعیض جنسی هستند. اینجا بود که دیگه خامنه ای رهبر رژیم اسلامی وارد عمل شد و فتوایی صادر کرد مبنی بر اینکه " دوچرخه‌سواری بانوان در مجامع عمومی و نیز در جایی که در معرض دید نامحرم باشد، حرام است".

حالا در پاسخ به سوال شما باید بگم که: اول باید دید که آیا واقعا مردان این نوع محدودیت ها علیه زنان را، توهین به اراده و فهم و شعور خودشان تلقی می کنند یا نه؟. من فکر می کنم بخشی از جامعه که مردان آزادی خواه و برابری طلب هستند حتما مخالف این نوع قوانین و تفکر های ارتجاعی هستند و در تجمعات قبلی و حتی اخیرا دیدم که در بین این معترضان زن در ممنوعیت دوچرخه سواری زنان، مردها هم حضور داشتند و همراه زنان به این قوانین عقب مانده اعتراض کردند و این نوع قوانین رو توهین به شخصیت انسانی خودش تلقی می کنند و خواهان حقوق برابر بدون تبعیض جنسی شدند. حتما این نوع قوانین شریعت هدف ش همین است که هرچه بیشتر بین زن و مرد شکاف بیاندازه و گویا که مرد یک موجود بی اراده، بدون تفکر و کم ظرفیتی ست که با دیدن هر عمل زن، تحریک می شوند. ولی واقعیت اینکه همه مردان اینطور فکر نمی کنند و بخشی از مردان بااجرا و فتوای چنین تفکرات عقب مانده ای، اتفاقا یک دستاویزی برای آنان می شود که برای مهارکردن و به اطاعت درآوردن زن است.

طبق تعالیم قرآن و احکام مذهبی اسلام و از نظر فلاسفه امام محمد غزالی می گوید:" زنان وسوسه گر، مخرب و مخل نظم اجتماعی اند و از این رو باید آنها را در جامعه و خانواده کنترل کرد که مردان بتوانند به وظایف اموراجتماعی و دینی شون برسند". در فرهنگ اسلامی، آزادی زن و حضورش در جامعه، فساد و هوسرانی ست. پس باید کنترل بشوند.

نباید اینو فراموش کنیم که این اتفاق برای خانم "نیلوفر اردلان" که در مسابقات فوتسال آسیایی بنام "خانم گل" لقب گرفت، همسر ایشان که اتفاقا مجری خبرهای ورزشی هم هستند مانع از خروج همسرشون به خارج از کشور برای مسابقات شد و گفت این حقی که قانون به من می دهد و من آن را اجرا کردم. منظورم اینکه حتی اگر مردانی آگاهانه یا ناآگاهانه درهرحال از این قوانین ارتجاعی بهره می برند علیه فشار بر زن و اینطور نیست که این قوانین ارتجاعی را همه توهین به خودشون بدانند.

مینو همتی: بفرض اگر حاج خانم خواب نما شود و در خواب از دوچرخه سواری آقایان تحریک شود، آقاشون دوچرخ سواری برای آقایان را هم حرام میکند و یا اینکه احساسات خانمها در مکتب علما گناه محسوب نمیشود؟

شراره رضائی: نه حتما این اتفاق نخواهد افتاد. بر طبق باورهای اسلامی، مردان همیشه قوی تر، محکم تر و عقلانی تر توصیف شده اند. ولی همین مردان بردگان امیال جنسی خودشون هستند و زنان دقیقا برعکس این در تفکر عقب مانده اسلامی توصیف شده که زنان آدم های غیرعقلانی، ضعیف توصیف شده اند ولی در کشش جنسی شون بر خودشون مسلط تر هستند و از اراده بیشتری برای کنترل این امیال برخوردارند.

در قرآن آمده:" زنان کشتزار شمایند و از هرکجا که می خواهید برای کشت خود وارد شوید". اساساً در اسلام برای مردان هیچ محدودیتی وجود ندارد. مرد طبق قانون شریعت می توانند تا 4 زن رو عقد کنند و تا بی نهایت صیغه کنند. زن از نگاه مذهب و دین، یک وسیله لذت جویی مرد توصیف شده و فرودستی زنان یک حکم الهی و اراده خداوند است. پس هرگز این اتفاق نمی افتند چون مردان از نگاه علمای عقب مانده دینی هرزمان که احساس کنند نیاز جنسی دارند می تونند به خواسته هاشون برسند و هر زنی را که اختیار کنند صیغه می کنند ولی زنان محکوم هستند که یا نیازهاشون رو کنترل و سرکوب کنند و در غیراین صورت با عنوان قتل های ناموسی کشته و یا به حکم قانون بربریت شریعت سنگسار می شوند.

در کل مذاهب، فرودستی و بردگی جنسی در برابر مردان را یک اراده الهی و ابدی قلمداد می کنند. رسالت اسلام و مذاهب هم هدفش جدایی انداختن بین زن و مرد هست. و هرگز چنین اتفاقی نمی افتد که این مسئله و حکم برعکس بشود.

مینو همتی:از طنز تلخ تاریخ این فتواها که بگذریم میرسیم به تغییر در توازن قوای اجتماعی کهنه پرستان و نسل جوان و مدرن که ارکان نظام را نه زیر تانک بلکه زیر دوچرخه له کرده است. بنظر شما ترس رژیم اسلامی و توسلش به حربه فتوا از چیست؟

شراره رضائی: می شود گفت رژیم هیچ وقت خواب آرام نداشته این واقعیتی هست. هیچ وقت نتوانسته آرزو و آمال ش که تحمیل برقع و پوشش کامل رو که چار می دانه برزنان تحمیل کنه و موفق نشده. . پس از اعلام حجاب اجباری خمینی در سال 57، جنش عظیم 8 مارس زنان علیه این حکم ارتجاعی تاریخ ساز بوده و هست. این مسأله اصلا چیز جدیدی نیست، چاقو زدند، اسید پاشیدند، زنان رو محدود کردند ولی زنان نزدیک به نیم قرن هست که رژیم را به مصاف می طلبند و زنان در تمام عرصه های زندگی و اجتماعی، مبارزه کردند و تاوان دادند تا حرمت انسانی و آنچه که بعنوان یک انسان حق شون هست رو بگیرند و علیه قانون، سنت ها و اخلاقیات واپسگرایانه مبارزه کردند. و امروز هم نسل جوان ارکان نظام رو همانطور که خودتون می گید زیر دوچرخه ها له کرده و به مسخره گرفته است.

رژیم همیشه از حضور زنان ترس و واهمه داشته. حضور زنان در صحنه های اجتماعی و مشارکت در جامعه با پس زدن به تمام ارزش های عقب مانده مذهبی تلاش کردند که سرنوشت خودشون رو بدست خودشون بسازند و بدست بگیرند..

گسترده شدن اعتراضات زنان و ترس از گسترده شدن ابعاد اعتراض و رسانه ای ترشدن و مقاومت بیشتر، رژیم رو می ترسونه. در یک فیلم کوتاهی دختر و مادری که سوار دوچرخه هستند و پیام خودشون رواینطور بیان می کنند که ما بعد از شنیدن فتوای خامنه ای، دوچرخه کرایه کردیم و به خیابان آمدیم تا بگیم که ما دوچرخه سواری و ورزش را کنار نمی گذاریم و آنچه که حق ماست کنار نمی گذاریم. در تجمع اعتراضی زنان در قزوین هم عکس جالبی توجه رو جلب می کند. مردی مسنی داره به زنش دوچرخه سواری رو آموزش می دهد. خب مسلم که رژیم به وحشت می افتد. یعنی زنان و دختران دارند با بالاترین مقام کشوری که رهبری هست رودررو می شن و پیام می دهند که حتی فتوای تو برای ما ارزشی نداره و ما آنچه که حق ماست و علیه تبعیض و نابرابری می ایستیم و مقاومت می کنیم.

مینو همتی:بنظر میرسد کشمکش نسل جوان آزادیخواه و برابری طلب با مقرارات اسلامی هر روزه ابعاد تازه ای بخود میگیرد، انعکاس این مبارزات در اروپا چگونه بوده است؟

شراره رضائی: در ایران همانطور که همه خبر دارند در رسانه های داخلی فتوای خامنه ای منعکس می کنند ولی دلیل اینهه ترس و وحشت رو حتما اعلام نمی کنند. اعلام نمی کنند که چه چیزی باعث واکنش خامنه ای به این امر شده ولی با این وجود دیدم که در همون کمپین زنان مریوان بیش از 1400 نفر در عرض یکی دو روز اول به این کمپین پیوستند و این نشان از ابعاد گسترده ی اعتراضات و خواست تمام زنان ومردان آزادی خواه است که به این اعمال قرون و سطایی پایان بدهید و رژیم را وارد می کند که به این خواسته های بحق جوانان باید تن بدهد. این نوع مبارزات در رسانه ها و دنیای اینترنت و مجازی ابعاد گسترده ای پیدا می کند چون یک مسأله و خواست به حق جامعه ست که با چنین سرعتی زنان در شهرهای دیگربه این کمپین پیوستند و با دوچرخه هاشون خیابان ها رو به تسخیر در آوردند و نشان دادن که مثل همیشه جوانان برای اراجیف خامنه ای و دار دسته اش پشیزی ارزش قایل نیستند.

حتما بعد از فتوای خامنه ای مثل همیشه یکسری بگیر و ببندها شدت بیشتری پیدا می کنه ولی این طرح ارتجاعی شون هم مثل تمام آنچه که تاکنون در خیابان ها خواستن اعمال کنند از مسأله حجاب، و یا حتی با حذف و محروم کردن 77 رشته دانشگاهی برای زنان. ولی امسال باز شاهد بودیم که 59 درصد از قبولی های دانشگاه ها زنان بودند. با محدودیت ورزش برای زنان و با وجود واکنش های تند فسیل های امام جمعه که گفتند این افتخار نیست که زنان برند در کشورهای دیگر و لگد بزنند بلکه افتخار زن به خانه و خانه داری ست، دیدیم که ا کیمیا علیزاده در المپیک مدال طلا را کسب کرد. تا کنون رژیم هر طرحی رو اجرا کرده زنان با تمام نیرو مخالفت خودشون رو اعلام کردند .

حتما سخت خیلی هم سخت که زنان دایما باید خودشون رو اثبات کنند و دایما مبارزه کنند ولی عزم راسخ زنان نشون داد که از بگیر و ببندهای خیابانی برای حجاب تا استخدام پلیس نامحسوس و جاسوس تاکنون نتونسته زنان رو خانه نشین کنند. عملا از زمانی که فتوای خامنه ای صادر شده نشان داده که زنان واکنش های شدیدتری نشان دادند و بیشتر از قبل دارن با این یاوه گویی ها مقابله می کنند. این مبارزات در ابعاد گسترده در دنیا انعکاس هایی داشته و نشون داده که رژیم نتونسته که زنان رو خانه نشین کنند. مسأله مبارزه همیشه در بستر جامعه ادامه داشته و همچنان قوی تر خواهد شد. خوشبختانه نسل جوان امروز می دانند که از زندگی چی می خواهد و حقش چی هست و به تمام قوانین زن ستیز و تبعیض آمیز پشت پا می زنند و به مبارزه اش ادامه می دهند و به این راحتی ها به این قوانین و شریعت غیرانسانی، تن نمی دهند.

مینو همتی: شراه عزیز با سپاس از اینکه نظراتت را با بینندگان ما در میان گذاردی

شراره رضائی: منم از شما و بینندگان عزیزسازمان رهایی زن متشکرم

ماهنامه رهایی زن سری سوم شماره پنجاهم

http://rahaizanorg.blogspot.se/2016/11/rahaizan-shomareh-50.html

۱۳۹۵ آبان ۲۳, یکشنبه

ضرورت حمایت از کمپین دفاک از حق شهروندی زنان مریوان حی زنان در دوچرخه سواری - مصاحبه جمیل خوانچه زر با سازمان رهایی زن

ضرورت حمایت از کمپین دفاع از حقوق شهروندی زنان مریوان که این روزها مورد بحث و گفتگوست، شهر مریوان با تاریخچه مبارزاتی درخشان خودش، شاهد حرکت اعتراضی دیگه ای برای دفاع از حق ابتدایی زن در دوچرخه سواری در روز بدون خودرو بود یک فرصتی دست داد تا با یکی از فعالین سیاسی مدنی ساکن لندن، آقای جمیل خوانچه زر که با فعالین شهر مریوان در ارتباط روزانه ست به گفتگو بنشینیم.

رهایی زن: جمیل خوانچه زر ، همانطور که درابتدا هم اشاره شد کمی در رابطه با سابقه مبارزاتی مردم مریوان توضیحاتی بدهید؟

جمیل خوانچه زر: سابقه مبارزاتی مردم ایران و کردستان علی الخصوص مردم مریوان از بدو تولد جمهوری اسلامی تا بحال بصورت جسته و گریخته، بصورت آشکار و پنهان، این مبارزات همیشه وجود داشته است، مخصوصاً روی مورد مریوان که می‌خواهیم صحبت کنیم ، جمهوری اسلامی از آغاز تا بحال در کردستان و مریوان هیچ‌گاه احساس امنیت نکرده و نتوانسته ست که خود را تثبیت کند و این برمی گردد به ساختار ارتجاعی حکومت و نوع نگرش مردم به آن، این مبارزات ریشه‌ دار است و همیشه علیه قوانین غیر انسانی و ساختار ضد زن و ضدکودک که می‌خواستند به جامعه تحمیل کنند وجود داشته ست و مردم هیچ‌گاه به سادگی به آن تن نداده اند.

تا آنجایی که ذهن من یاری کند اتفاقات واعتراضات زیادی در مریوان افتاده است که در خیلی از موراد باعث شده ست که جمهوری مرتجع اسلامی پا پس بکشد بعنوان مثال اعتصابات عمومی در سطح شهر علیه اعدام که مورد برجسته آن لغو احکام اعدام دو روزنامه‌نگارو فعال سیاسی اجتماعی بنامهای هیوا بوتیمار و عدنان حسن پور بود و یا اعتصاباتی وسیع در کل کردستان بخصوص مریوان علیه قتل شوانه قادری که بدست جمهوری اسلامی اتفاق افتاد و یا مبارزات و مراسماتی که در دفاع از حقوق کودکان تحت عنوان فستیوالها و جشنواره هایی که همواره با پشتیبانی و استقبال وسیع مردم همراه بوده و نمونه بارز آن مساله بختیار و ژیلا، خواهر و برادری که حکم سنگسار گرفته بودند که وجود اعتراضات باعث نجات جان آن‌ها از مرگ شد و باعث شد که جمهوری اسلامی به خواسته‌های مردم تن بدهد و یا یکی دیگر از موارد قابل توجه سالهای اخیر مساله زنان سرخپوش بود که حرکت نیروی انتظامی با پوشاندن لباس زنانه بر تن فرد متهمی به قصد تحقیر زنان و تحقیر آن فرد و زهر چشم گرفتن از جامعه به بهانه گرداندن اراذل و اوباش در خیابان‌های شهر، مردم و زنان و مردان آزادیخواه را به مقابله واداشت تا جایی که احمدی مقدم رئیس کل نیروی انتظامی وقت ایران را به عذرخواهی رسمی از مردم مریوان و از زنان مریوان واداشت.

و حال بر می گردیم به مساله اعتراضات مردمی این چند روز اخیر که همچنان در جریان است و باعث همبستگی دوباره مردم علیه قوانین و نیروهای ارتجاعی حکومت اسلامی مانند فرمانداری و امام جمعه و نیروی انتظامی تحت عنوان شورای تأمین شده که موضوع اصلی این برنامه تحت عنوان حمایت از کمپین اعتراضی برای حق دوچرخه سواری زنان است.

رهایی زن: لطف کنید در مورد این اعتراض، اینکه چگونه شکل گرفت وهمچنین درمورد ابعاد و گسترش خود کمپین اخیر فعالین مدنی توضیح بدهید؟

میل خوانچه زر: الان کمپینی راه افتاده که جمعیت زیادی از آن حمایت کرده و بالغ بر 1400 نفر هم آنرا امضا کرده‌اند و می شود گفت تقریباً نه تنها درایران، که انعکاسی جهانی یافته است و باعث شده صدای اعتراض مردم به گوش دنیا برسد. بر‌می‌گردیم به علت و ریشه کمپین و چگونگی بوجود آمدنش، هر چند که ابتدا سازمان های دفاع از محیط زیست بخاطر مسائل زیست محیطی و تحت عنوان هوای پاک و سه شنبه های بدون خودرو مساله دوچرخه سواری زنان عنوان شد و زنان و جامعه هم از این قضیه استفاده کردند و به میدان آمدند اما کمپین در مقابل برخوردهای مرتجعانه و حتی فراقانونی عوامل جمهوری اسلامی ومرتجعین محلی نسبت به دوچرخه سواری زنان که آنرا ظاهراً مخالف شئونات اسلامی و عرف جامعه می‌دانند درحالیکه اگر به اصل مساله نگاه کنیم و اگر مخالف عرف جامعه ست پس این همه استقبال زنان دوچرخه سوار درکنار حمایتهای خانواده هایشان از کجاست این‌ها درواقع بهانه‌های سیستم برای تثبیت و تحمیل قوانین ضد زن و تفهیم آن به کل جامعه ست. و می بینیم که امام جمعه با ذهنیت بیمارگونه اش جامعه را دعوت به جلوگیری از دوچرخه سواری دختران و زنان می‌کند وبه قول خودش نگران از این موضوع که چرا بدن زنان در محیط های عمومی جلو چشم مردان به نمایش گذاشته شود تا جایی که حتی مساله سونوگرافی را با این مضمون پیش می‌کشد و بهش اضافه می کند که چرا آن دستگاه باید توسط مردان بر بدن نرم زنان لغزانده شود و اینطوری قصد دارند قوانین اسلامی و خواستهای ارتجاعی خود را به جامعه تحمیل کنند هرچند که طی این سی و چند سال، خوشبختانه نتوانسته اند و همواره با عکس‌العمل مخالف جامعه و مردم و انسانهای آزادیخواه همراه بوده ست.

موضوع کمپین هم از اینجا شروع شد که مردان و زنان مریوان هم با هدف حفظ محیط زیست که همیشه در مریوان حائز اهمیت بوده به خیابان آمدند که با ممانعت نیروهای انتظامی مواجه شدند و حتی چند نفر هم در این رابطه دستگیر شدند که بلافاصله فشار و اعتراضات مردمی را در پی داشت و سریع مجبور به آزاد کردنشان شدند این حرکت ادامه داشت تا جایی که مردم برای جلوگیری از تعرض بیشتر و تداوم مطالبه و رسیدن به خواسته شان به شیوه‌های مختلفی تا حد رودررویی مسقیم با نیروی انتظامی متوسل شدند. و یا دست بکار جمع کردن امضا و راه اندازی کمپین شدند. که به محض اعلام آن و ظرف کمتر از سه چهار روز پشتیبانی وسیعی چه در فضای عمومی جامعه و دیگر شهرهای ایران و چه در شبکه‌های اجتماعی و فضاهای مجازی را به دنبال داشت.

البته نقدی که به این کمپین وارد است و یا توصیه‌ای که بتوان به دخالت کنندگان در کمپین کرد این است که باید نگاه و بینشی بازتر و فراتر از وجه منطقه ای وملی گرایانه به آن داشت و آنرا در مسیر درست خودش نگاه داشت چون واقعیت این است که این فقط زنان کرد نیستند که مورد انواع بی حقوقی ها و تعرض ها قرار گرفته اندو می بایست آمار بیشتری از زنان را برای حمایت و پیشبرد کمپین نشانه گرفت و فراخواند و سیستم و قوانین ضد زن را به چالش گرفت.

رهایی زن: در مورد ژست‌های دولت روحانی و توسل به برابری حقوق شهروندی زنان در حین دندان نشان دادن های ارگان های سرکوبگر رژیم اسلامی حاکم بر ایران چه فکر می کنید ؟

جمیل خوانچه زر: به نظرمن همانطور که در سوالتان به آن اشاره کردید اینها فقط می تواند یک ژست باشد و بیشتر از این نمی‌تواند باشد. چون آنچه که دولت تدبیر و امید نشان می دهد این است که این ممانعت ها مختص به جاهایی مانند کردستان است ودر برخی از شهرهای بزرگ مثـل تهران و آن هم مناطق خاصی، جاهایی مانند پارک ها بطور سیستماتیک برای زنان تدارک دیده اند و این گشایش در این مناطق چراغ سبزجلوی چشمی ست که در مقابل اتحادیه اروپا و محافل حقوق بشری که چهره بهتری از خود به نمایش بگذارند و در هر صورت با هر میزان ادعا ، قانون اساسی جمهوری اسلامی که این دولت هم کماکان بهش اعتقاد دارد غیر انسانی و به همان میزان دولتهای قبلی متحجرانه و ضد زن و ضد آزادی خواهی و علیه نیروهای آزادی خواه و بشریت مدرن است و دولت روحانی هم با هر میزان ادعا نمی‌تواند فراتر از این قانون عمل کند و تفاوتی با دولتهای قبلی نکرده و ندارد. و این دولت هم مثل دولتهای قبل مدافع سیستم سرمایه داری حاکم بر آن جامعه و با همان ماهیت است، کما اینکه در میتینگ ها و رو به جامعه جهانی سعی می‌کنند که چهره متعادل تری از خود نشان دهند اما واقعیت جامعه ، همان واقعیت زنان سرخپوش است واقعیت زنان دوچرخه سوار است، در واقعیت جامعه، انسان‌ها و جنبش هایی که علیه سنگسار، علیه اعدام ، علیه ختنه زنان است را می‌بینیم که جمهوری اسلامی هیچگاه آن را بر نمی تابد.

رهایی زن: به نظر شما نقش فعالین خارج از کشور در حمایت از اینگونه کمپین ها در داخل چطور باید باشد؟

جمیل خوانچه زر: به نظر من در مورد چنین اتفاقاتی، فعالین داخل به اندازه ما در خارج، امکان آن را ندارند صدایشان را انعکاس بدهند یا به زبانی دیگر ، ما می‌توانیم انعکاس صدای آن‌ها در خارج کشور باشیم اینجا ما می‌توانیم حمایت و پشتیبانی ان جی او ها و سازمان های حقوق بشری و تشکل های مردمی و کارگری خارج کشور را به پشت قضیه بیاوریم و می توانیم این کمپین ها را بعنوان اعتراض مردم علیه سیستم حاکمه از طرق مختلف مانند شبکه‌های اجتماعی مانند توییتر و فیسبوک و یا حتی مستقیم با به خیابان آمدن با فشار بر دولتهای دیگر گسترش بدهیم که این دولتها هم بر دولت و حکومت جمهوری اسلامی فشار بیاورند تا بیشتر از این به حقوق جامعه و طبقه کارگر و مخصوصاً زنان تعرض نکند که درهمین مورد اخیر پشتیبانی بسیار خوب و سیعی از طرف فعالین خارج از کشور شد و این حداقل کاری ست که ما می‌توانیم انجام بدهیم که همبستگی و اتحاد بیشتری را از این طریق میان خود فعالین در داخل هم بوجود بیاوریم کما اینکه زنان دوچرخه سواردر دیگر شهرها بخصوص درسنندج هم در دفاع از این حرکت به خیابان آمدند.

این اعتراضات باید تداوم داشته باشد و این همبستگی و اتحاد باید بیشتر و بیشتر شود که علیه اینگونه قوانین ارتجاعی و غیر انسانی بایستند تا جمهوری اسلامی بیشتر از این نتواند به معیشت و زندگی خصوصی مردم سرک بکشد و این خواسته من از تمامی انسانهای آزادیخواه و مخصوصاً فعالین حقوق زن در ایران است که پشت این کمپین بیایند و این حرکت را جلو ببرند تا بتوانند حرف و خواسته خود را به کرسی بنشانند و این تحقیری را که جمهوری اسلامی می‌خواهد به جامعه تحمیل کند راپس بزنند.

ماهنامه رهایی زن سری سوم شماره پنجاهم

http://rahaizanorg.blogspot.se/2016/11/rahaizan-shomareh-50.html

۱۳۹۵ مهر ۱۴, چهارشنبه

نامه اعتراضی ۱۴۰۰ تن از فعالین زنان و مدنی و افراد عادی در محکومیت ممنوعیت دوچرخه سواری زنان در فضای عمومی در مریوان

در واکنش بە اظهارات مسئولان حکومتی و اقدامات نهادهای امنیتی در مریوان مبنی بر ممانعت از دوچرخه سواری دختران و حرام دانستن آن، حدود ۱۴۰۰ تن از فعالین زنان و مدنی و افراد عادی در محکومیت ممنوعیت دوچرخه سواری زنان در فضای عمومی در مریوان بیانیەای منتشر کردند.

کوپی از متن این بیانیه که در اختیار “کانون مدافعان حقوق بشر کردستان” قرار گرفته است، به شرح زیر می باشد:

سالهاست زنان کرد از تبعیض های عرفی و قانونی رنج می برند، در میان هجمه های نابرابری تلاش کردند حق حیات خود را معنایی انسانی بخشند.

در زمانی که خبرها از تهران حاکی از تلاش های معاونت امور بانوان ریاست جمهوری دارد تا سایه تبعیض های جنسیتی را با توجه به یکی از اهداف دولت، در رسیدن به عدالت جنسیتی، در امور حاکمیتی و استخدامی کمرنگ کند و روزانه تصاویر دوچرخه سواری زنان در فضای عمومی شهرهای مختلف ایران منتشر می شود اما خبر می رسد در مریوان در اقدامی فراقانونی و در رویه ای خطرناک اجازه دوچرخه سواری به زنان داده نمی شود و اعتراض فعالین مدنی و زنان بی نتیجه مانده است.

برخی اخبار غیر رسمی حاکی از حکم دادستانی هست و برخی از خبرهای دیگر حاکی از این است که تصمیم این اقدام فراقانونی در شورای تامین شهرستان مریوان که ریاست آن برعهده فرماندار است به عنوان نماینده عالی دولت در شهرستان اتخاذ شده است. امروز وضعیت اسفبار خشونت علیه زنان در مریوان هشدار دهنده است و ضرورت می طلبد که دولت و نهادهای مدنی در راستای کاهش خشونت و توانمندسازی زنان اهتمام ورزند؛ اما شاهدیم مانع تراشی در فعالیت های زنان ایجاد می شود و فضا را در جهت تضعیف حقوق زنان و خشونت روانی تشدید می کنند.

ما امضا کنندگان این بیانیه ضمن حمایت از حق دوچرخه سواری زنان در مریوان بر این باوریم که فعالیت در فضای عمومی، بر طبق رویه های قانونی، جنسیت و تبعیض جنسیتی نمی شناسد و حق هر فردی است فارغ از جنسیت و جغرافیا در چارچوبهای قانونی، فعالیت روزمره داشته باشد و نباید رویه های فراقانونی حقوق قانونی را مخدوش کنند

روی پرسش ما با دولت و نمایندگان آن در مریوان هست؛ این گونه اقدامات دولت جای تعمق جدی دارد که سیاستها و عملکرد دولت را به چالش می کشد.

آیا دولت عاجز از این است که از حق استفاده زنان از فضای عمومی دفاع کند؟

آیا دولت برخلاف شعارهایش، در راستای تحدید فعالیتهای زنان اقدام می کند؟

آیا بهتر نیست دولت به جای تحدید فعالیت های زنان به بهانه های واهی، با هدف جلوگیری از مزاحمت برای زنان، اقدامات عملی در جهت کاهش خشونت های روزمره علیه زنان بردارد؟

رونوشت:

آقای محمد فلاحی فرماندار مریوان

شورای تامین استان کردستان

خانم مولاوردی ریاست امور بانوان ریاست جمهوری