مینو همتی
تسلیت به بازماندگان عزیزان جانباخته، تسلیت به
مردم شریف ایران و تسلیت به بشریت متمدن در سراسر جهان. ما هنوز در شوک کشتار
وسیع، سراسری و بی رحمانه رژیم جنایتکار اسلامی در شهرها، شهرستانهای بزرگ و کوچک،
قرار داریم. حمام خونینی که رژیم جنایتکار اسلامی در قرن بیست ویکم براه انداخته،
تیمور و چنگیز را نیز روسفید کرده است.
هزاران مادر و پدر، خواهر و برادر در ماتم و غم
از دست دادن عزیز جانباخته و یا در اضطراب و جستجوی عزیزان خود پشت درب اسارت
گاههای این رژیم ددمنش سرگردان هستند. مردم ایران توام با غم جانباختن بیش از سی
هزار عزیز و دهها هزار مجروح و هزاران اسیر وارد تاریکترین تونل زمان معاصر شده
اند.
در پس
این فاجعه، خون معلم و دانش آموز، هنرمند و ورزشکار، کارگر و دانشجو، کاسب و
کارمند، زن و مرد، کودک و سالمند در هم آمیخته و در خیابانهای سراسر این سرزمین جاریست و مردمی خشمگین که با ارداه ای استوار برای در هم
شکستن نظام آدمکشان اسلامی بسوی روشنائی براه خواهند افتاد، آنروز دور نیست.
این دورانی است که جنبش دادخواهی بوسعت میلیونها
انسانی که عزیز جانباخته ای را از دور و نزدیک میشناسد در شهرها و تا شهرستانهای
دوردست گسترش خواهد یافت و تا آمرین و عاملین این کشتار را شناسائی و به محاکم بین المللی حقوق بشر نسپارد از پای نخواهد
نشست.
دور نخواهد بود که دیوارهای هر کوی و برزن با
پلاکاردهای یادبود عزیزان جانباخته هر محله مزین شود. تا به همگان یادآور شویم،
"قسم به خون یاران، ایستاده ایم تا پایان" فقط شعار این عزیزان نبود،
بلکه بیان عزم اکثریت مردم برای رهائی از شر و جود حکومت اسلامی است.
تلاش جمعی، برای آزادی اسرای این جنبش از چنگال
دژخیمانان رژیم باید در دستور روز فعالین جنبش رهائی زن، جنبش کارگری، جنبش
دانشجوئی و جنبش فرهنگیان و بازنشستگان قرار گیرد تا رژیم بداند صرفا با بستگان
این عزیزان طرف نیست.
اکنون زمان همدردی و همبستگی روزمره آحاد مردم
است، بخصوص خانواده های جانباختگان و اسرا باید با حمایت دوست و همسایه و همکار و
فامیل دور و نزدیک بتوانند دوباره کمر راست کنند و در صف مقدم جنبش دادخواهی و به
ذباله دان تاریخ فرستادن این نظام حاضر شوند.
در میان ویدیو ها و گزارشات شهروندان از ایران،
مشاهده کردم که همسر یکی از سپاهیان قاتل مردم با صدای خشمگین و اندوهگین اونیفورم
خونین شوهرش را به آتش کشیده بود و انزجار خود را از این جنایت به شیوه خود بیان
میکرد. و یا دختری که از نقش پدرش در سرکوبها افشاگری میکرد و تنفر خود را ابراز
میکرد و حتی از سرکوب خود وی در خانه با شوکر بدست پدرش حکایت میکرد، زیرا این
دختر در جنبش مهسا شرکت کرده و بازداشت شده بود.
دور از ذهن نیست که همسران و فرزندان این
جنایتکاران، این برده گان خانگی، شورش کنند و خواب شب را از چشمان سرکوبگران
بربایند و این قاتلان را خلع سلاح و خانه نشین کنند. رژیم زمانیکه این قتل عام را
برنامه ریزی و تدارک میدید، فکر نمیکرد که در فردای جاری کردن حمام خون، خانواده
های نیروهای سرکوبگرش را دیگر نمیتواند توجیه کند، زیرا این جنایت عریان تر از
آنست که بشود با داستان پردازیهای رذیلانه صدا و سیما خون شوئی شود. هر کس در خانه
سرکوبگران از سر سوزنی وجدان انسانی برخوردار باشد، بهر شیوه ای که برایش میسر
باشد با این جنایتکاران مقابله خواهد کرد.
پایان عمر این رژیم ضد بشری را مردم با وحدت و
تشکیلات تدارک خواهند دید.
30 ژانویه 2026
--
