اکسیون ها به مناسبت گرامی داشت 8 مارس روز جهانی زن در کشورهای مختلف

آکسیون در بروکسل-بلژیک به مناسبت روز جهانی زن و در حمایت از #دختران_خیابان_انقلاب

روز پنجشنبه ۸ مارس ۲۰۱۸ ساعت ۱۵ مقابل سفارت جمهوری اسلامی

 Av. Franklin Roosevelt 15,1050 Bruxelle

بعد از آکسیون همراه زنان تشکلات دیگر از دانشگاه به سمت مرکز شهر راهپیمایی خواهیم کرد.

سازمان رهایی زن همگام با "سازمان زنان هشت مارس (ایران-افغانستان)" و دیگر سازمان‌ها در این آکسیون و راهپیمایی شرکت خواهد کرد و از همه‌ی انسانها‌ی آزادی خواه و برابری طلب دعوت میکند که با شرکت کنندگانِ در این آکسیون همصدا شوند.

سازمان رهایی زن-بروکسل (بلژیک)

ماهنامه رهائی زن سری سوم شماره شصت و دوم

هرروز که از عمرم گذشت در آرزویی سپری شد... بهاره شرفی

...

در هرکجای زندگی که ایستادم همیشه به دنبال شروعی بودم که بیرون از جایی که ایستادم باشد،به دور از تمام آنهایی که می شناسمشان... دلم می خواست مثل یک ناشناس آن طرف مرزهای ممنوعه باشم...یک جایی از زندگی را روبروی تندیس رهایی بایستم...دست سکوت را از دهانم بردارم و دردهایم را یک جایی فریاد کنم...یک جایی که کمی مرا گوش دهند... فوق فوقش اگر همه چیز مثل همیشه بر خلاف آرزوهایم شد ،لااقل دلم را خوش این کنم که سکوت را به چند زبان زنده دنیا یاد گرفته ام...

فالاچی باشی و اسیر حس عصیان فروغ شوی و یا نه فروغ باشی واز فراق کودکی بگویی که زاده شد، اما هرگز ابهام و یأس نگذاشت تا خوب لمسش کند...

آری، باور کن فرقی نمی کند ،چه آن طرف مرزهای ممنوعه باشی و دلت خوش مجسمه آزادی باشد و یا تو این خاک باشی و هرروز آزادی را بعد از ظهر ها موقع رفتن به خانه ببینی که چقدر ترافیک است

فالاچی ،فروغ ،من یا تو فرقی نمی کند دچار حس مبهم زنانگی که شویم خود را دلبسته چیزهایی خواهیم کرد که حداقل لحظه ای ما را به زندگی برگرداند...

همه ما لبریزیم از دردهایی که هیچ کس از پس تعبیرش بر نمی آید...

#بهاره_شرفی

هشت مارس بر زنان آزاده جهان مبارک باد

 پ ن:دستان حمایتتان را از روی شانه های هم بر ندارید.

 پ ن۱:در این بین زنانی هم هستن که  نمیدانند لای این تقویم ها یک روز به نامشان ثبت شده است...

ماهنامه رهایی زن سری سوم شماره پنجاه و چهارم

http://rahaizanorg.blogspot.se/2017/03/rahaizan-shomareh-54.html

پیام زندانی سیاسی آتنا دائمی به مناسبت روز جهانی زن

روز جهانی زن، تو زنی، تو را چه به اين كارها، تو می‌بايست حالا ازدواج كرده و در خانه به فكر همسر و فرزندانت می‌بودی، می‌بايست تنت بوی قرمه‌سبزی و دستانت بوی پودر بچه مي داد و در مغزت فكری جز خوشبختی و رضايت خاطر همسر و فرزندنت نمی‌بودی، حرفهای تكراری و مرد سالارانه كه در طول ٢٨سال زندگی‌ام سعی در تلقين آن داشتند و حالا در اين ٢سال و نيم كه گرفتار بازداشت و دادگاه و زندان شده‌ام بيشتر از هر زمان ديگر از انواع و اقسام انسانها در جايگاه های مختلف اين تفكر توهين آميز را شنيده‌ام. به روز جهانی زن فكر می‌کنم، به جهانی كه در آن در اغلب كشورها غیر از ايران و چند كشور ديگر زنان از جايگاه خاصی برخوردار يا حداقل در قوانين از حق و حقوقی يكسان و برابر با مردان بهره‌مند هستند. سال هايی طولانی از قرن‌ها پيش زنان برای رسيدن به برابری تلاش كردند هزينه‌های زياد و سنگين متحمل و سختی‌های فراوانی را از سر گذراندند تا به آن چه كه بايد يعنی انسانيت و برابری زن و مرد برسند. به جهانی فكر می‌کنم كه اكنون در همين قرن و در همين برهه از زمان اگر قانونی تبعيض‌آميز يا زن ستيز در كشورشان مطرح و تصويب شود به پا می‌خیزند و در برابر آن می ايستند كه در اين مبارزات هم زنان خانه دار حضور دارند و هم زمانی در جايگاه های پر اهميت، نمونه اخيرش جنبشی زنانه در لهستان است كه زنان و حتی بعضاً مردان با پافشاری و اعتراض توانستند به قانونی ضد زن نه بگويند. به ايرانمان فكر می‌کنم، به اين كه ما در كجای جهان ايستاده‌ايم، زنان كشورم چه پيشرفتی در اين راه كسب كرده‌اند؟! ٣٨سال پيش در حين انقلاب هرگز گمان نمی‌کردند به سيستمی رای خواهند داد كه زن ستيزترين سياست را در پيش بگيرد، يك سال پس از انقلاب با پونس مقنعه و روسری بر سر زنان بكشد و آن‌ها را به شيوه‌های مختلف از عرصه‌های عمومی و اجتماعی حذف كنند و تبعیض آميزترين قوانين را عليه زنان تصويب و يا فتواهای مذهبی صادر كنند كه اولين آن حضور با پوشش اسلامی در اماكن عمومی و آخرين آن حرام بودن دوچرخه سواری برای زنان است! به زنان كشورم فكر می‌کنم كه در طی ساليان هر چند آهسته و آرام اما به شيوه‌های مختلف در جنگ با تبعيض و نابرابری و زن‌ستيزی هستند، يا شايد اميدمان به زنانی‌ست كه به نمايندگی از آنها به مجلس راه پيدا كردند، اما چه سود كه آنها نيز نظرشان به اين است كه زن بايد در خانه باشد و نه برای مثال در ورزشگاه! شايد هم اميدشان به روشنفكران و فعالان زن باشد كه برخی از آن‌ها كه خود را فعال "حقوق زنان" يا "فمنيسم" می‌نامند و از شهرت و رسانه برخوردارند بيشتر از اينكه فعال حقوق زنان باشند فعال حقوق حكومتی هستند كه قوانين زن ستيزانه تصويب می‌كنند برای مثال ترجيح می‌دهند زنان كشورهای ديگر تن به حجاب اجباری در ايران بدهند و در مسابقات ورزشی يا جلسات ديپلماسی و سياسی شركت كنند تا مبادا حكومت ايران اسلامی تحريم و منافعشان به خطر افتد! برخی از روشنفكران هم كه سكوت اختيار كرده و در رابطه با هر مسئله‌ای غير از زنان مشغولند! اما با اين حال شاهديم كه با وجود فضای خفقان و كاملاً امنيتی كه عاليجنابان و حاكمان ايجاد كرده‌اند، زنان ايرانی، زنان كاملاً عادی و نه لزوماً فعال پا به عرصه اعتراض گذاشته و برای مثال وقتی "آيت الهی" فتوا صادر می‌کند كه دوچرخه‌سواری برای زنان حرام است، از حداقل امكانات استفاده و عكس‌ها و فيلمهای خود كه در حال دوچرخه‌سواری هستند منتشر می‌کنند تا به اين طريق به يك زن ستيز نه بگويند! به اين مسائل كه فكر می‌کنم به زنان تحريم شده سرزمينم افتخار می‌کنم كه شايد كمی طولانی با روندی آهسته اما مسلماً پيروزی از آن ماست و روزی دست در دست هم به تمامی قوانين و سنن و تفكران زن ستيزانه نه خواهيم گفت و به برابری با مردان دست خواهيم يافت. اين روز برای من يادآور ايستادگی‌های زنان بسياريست، زنانی به بهانه‌های مختلف كشته و زندانی و اعدام شدند زنانی كه محو شدنی نيستند و به هر طريقی برای عقايدشان مبارزه می‌كنند زنانی همچون "زينب جلاليان" اين روز را به او تبريك می‌گویم، زنی كه زنانه ايستاده و بهترين سالهای جوانی را با شكنجه پشت ميله‌های زندان سپری می‌کند به اميد روزی كه انسانيت و آزادی بر ايران حاكم باشد زنی كه در انتظار ديدن اين روز زنده است اما چشمانش هر روز كم سوتر می‌شود.به اميد آزادی او

آتنا دائمی

بند زنان

زندان اوين

 ٩٥/١٢/١٨

ماهنامه رهایی زن سری سوم شماره پنجاه و چهارم

http://rahaizanorg.blogspot.se/2017/03/rahaizan-shomareh-54.html

گزارش 8مارس همراه با عکس ها در شهر برلین—آلمان گزارش از: مهسا رضائی

"Frauenkampftag" روز دفاع ازحق زن 

8 مارس روز جهانی زن، تظاهراتی در برلین برگزار شد. این تظاهرات گسترده از ساعت یک بعدازظهر در میدان رزالوگزامبورگ، با جمعیت بالغ بر 5 هزار نفر از زنان و مردان آزادی خواه و برابری طلب از هر رنگ و ملیت و نژادی شرکت داشتند. این مراسم توسط گروه ها و احزاب مختلف از جمله فمنیست های برلین، فمنیست های فرانسه، حزب چپ آلمان “Die Link” ، سازمان رهایی زن و صدها زن و مرد آزاده که برعلیه سیستم نظام سرمایه داری، هرنوع خرافه و جهل و مذهبی که زندگی زنان را به نابودی کشانده و آنها را تبدیل به بردگان جنسی و جسمی کرده درسرما و باران شدید و هوای طوفانی برعلیه سیستم زن ستیز با هر رنگ و بویی در ان شرکت کردند و خواهان به رسمیت شناختن حق برابری زنان بودند و همه برای یک هدف "رهایی زن" همصدا شدند و در شعارها فریاد می زدند:

بدن من انتخاب من، فرزند من (بارداری اختیاری)/ بله یعنی بله! نه یعنی نه! / هرگونه پوششی که راحت ترم می پوشم/ تعرض جنسی ممنوع از جمله شعارهای رادیکال در 8 مارس بود.

در راه خانمی مسنی که در کنارخیابان شاهد این مراسم بود نزدیک شد و از من خواست تا در حمل بنر ما را همراهی کند. این واکنش یک نمونه ی کوچکی از واقعیت است که اگر تنها بخشی از مدیا و رسانه ها و امکانات بدست ما کمونیست ها و فعالین و آزادیخواهان مبارز باشد بی هیچ تردیدی هر زن و مردی بدنبال آزادیخواهی و برابری طلبی ست و همراه می شود.! این مراسم 3 ساعت به طول انجامید و در نهایت در ساعت 79 با شور هرچه تمام تر به پایان رسید. زنده باد آزادی و برابری رهایی زن، معیار رهایی جامعه است برلین 6102 

توضیح: " با عرض پوزش از تاخیر ارسال گزارش و عکس ها بدلیل مشکالت فنی در کامپیوتر شخصی ام." 

ماهنامه رهایی زن سری سوم شماره چهل و چهارم

http://rahaizanorg.blogspot.se/2016/03/rahaizan-shomareh-44.html

گزارش آکسیون هشت مارس 2016- بروکسل، بلژیک - سعید محمدی

امسال هم مانند سالهای قبل فعالین حقوق زنان در ماه مارس به تکاپو افتادند تا گوشه ای از نابربابری و خشونتی که در حق زنان روا داشته می شود را به نمایش بگذارند. بروکسل، پایتخت بلژیک و اتحادیه ی اروپا، نیز صحنه ی رُخداد های مختلف و متنوع در هفته ی جاری بود. در یکی از مراسم های اصلی که در روز شنبه پنجم مارس برگزار شد فعالین سیاسی از گروه ها و کشورهای مختلف آکسیونی را برگزار کردند. مکان برگزاری این آکسیون "پلاس دو لا مونه" در مرکز شهر بروکسل بود. فعالین سازمان "رهایی زن" نیز از عوامل اصلی برگزاری این آکسیون بودند. از گروه های دیگر حاضر در آکسیون می توان "سازمان زنان 8 مارس ایران و افغانستان" را نام برد.

در طول برگزری برنامه افراد مختلف به پخش بیانیه به زبان های انگلیسی، فرانسوی و هلندی مشغول بودند. شعار هایی نیز به زبان های مختلف سر داده می شد. هدف اکثر شعار ها اشاره به ضدیت جنبش زنان با کلیت نظام سرمایه داری و دولت های ناقض حقوق زنان بود.

عکس های زیادی بر روی زمین قرار داده شده بود که نظر رهگذران را به خود جلب می کرد. در کنار هر عکس نوشته ای بود که به زبان انگلیسی یا فرانسوی توضیحی درباره ی عکس به افراد ارائه می کرد. بسیاری از رهگذران از این تصاویر فیلم وعکس می گرفتند که خود نشان از علاقه مندی آنان به شناخت مصادیق مختلف خشونت علیه زنان و روشنگری در این باره بود.

در پایان هم بیانیه های مختلفی، اکثراً به زبان فرانسوی، قرائت شد. برنامه ها با پخش موسیقی های انقلابی پی گیری شد و در ساعت 14 به کار خود پایان داد. پس از این آکسیون، زنان شرکت کننده به سمت ایستگاه قطار "بروکسل میدی" (زوید) رفتند تا در آنجا هم در یک راهپیمایی شرکت کنند. این راهپیمایی تنها مختص زنان بود و در ساعت 17 به کار خود پایان داد.

سازمان رهایی زن- بلژیک
5 مارس 2016

ماهنامه رهایی زن سری سوم شماره چهل و چهارم

http://rahaizanorg.blogspot.se/2016/03/rahaizan-shomareh-44.html

نظر شما در مورد 8 مارس روز جهانی زن چیست؟ - مرضیه آدمی

من یک زن هستم، زنی که فریاد خاموش زنان را اعماق تاریخ در سینه دارد. زنانی که جنس دوم شمرده می شوند، و در بسیاری از نقاط جهان برایشان ارزش و اعتباری قائل نیستند، زنانی که در جنگها به غنیمت گرفته میشوند و حتی در قرن بیست و یک در بازار برده فروان که داعشیانی ساخته و پرداخته اند، بفروش میرسند . زنانی که در بسیاری از نقاط جهان حق انتخاب ندارند، نه برای اجتماعشان و نه برای زندگی شخصی خودشان. 

من زنی هستم که صدای رنج کشیدن دختران معصومی را که در معرض تجاوز قرارمیگیرند، و صدای برحق و عدالت جویشان را در دفاع از خود را کسی نمیشنود .با گوشت و پوست خود حس کرده و میکنم. من یک مادرم و وقتی این اتفاقات ناگوار را میبینم، احساس میکنم که شاید فرزند خودم جای اینها بود. 

من بعنوان یک زن تا گرفتن آزادی همنوعانم ساکت نخواهم نشست. 

8مارس روز جهانی زن بر شما مبارک باد. 

مرضیه آدمی

ماهنامه رهایی زن سری سوم شماره چهل و چهارم

http://rahaizanorg.blogspot.se/2016/03/rahaizan-shomareh-44.html

گزارش 8 مارس - ندای زنان ایران

امسال هشتم مارس متفاوت از سالهای پیش,برگزار میشود در بسیاری از جاها قبل از تاریخ هشت مارس زنهای برابر طلب با بر گزاری جشن در خانه و سالنهای احتماعات وخلاصه هرجایی که باشد به استقبال این روز میروند ,در کرج, شهرک اندیشه تهران,در فضای باز کوه ودشت دوستان این روز را گرامی میدارند…درود درود بی پایان به تمامی زنهایی که به نابراری نه میگویند وعلیه ان حرکت میکنند. گرامی باد هشت مارس,روز جهانی زن

در تاریخ ۱۳۹۴/۱۲/۱۳به مناسبت روز جهانی زن,هشت ماری در کرج,در یکی از سالنهای شهر مراسمی با حضور حدود نود نفر بر گزار شد ：：：： دراین مراسم تاریخچه خوانده شد وگروه موسیقی درتمام مدت مراسم به باتنبور ودف وتنبک وهمسرایی هنرمندان جوان شوری به برنامه دادند . دو سخنران درباره حقوق زنان صحبت کردند وخانمی با خواندن یکی از شعرهای شاهنامه از زنان بنام ایران که در شاهنامه فردوسی از انها یاد کرده فضای مراسم را به ان زمان برد. دوستی از متخصصین توانمندی معلولین ذهنی از تجربیاتش دراین مورد توضیحاتی داد وسختی هایی که در این راه کشیده بود راتوضیح داد. دوستی دیگر نمایشی تحت نام عمو سبزی فروش را با سوژه معضلات اجتماعی//بیکاری ,حمله شهرداری به دستفروشان// را اجرا کرد این نمایش,موزیکال شاد که با دست زدن حاضرین وبه نوعی مشارکت انها همراه با دایره زن اجرا گردید.. در همان روز یعنی ۱۳۹۴/۱۲/۱۳مراسمی دیگر در شهرک اندیشه وتهران به همین مناسبت اجراگردید. زنده باد برابری زن ومرد

مارس 2016 ندای زنان ایران

ماهنامه رهایی زن سری سوم شماره چهل و چهارم

http://rahaizanorg.blogspot.se/2016/03/rahaizan-shomareh-44.html

خانه امن در روز جهانی زن خانه‌هایی بدون خشونت می‌خواهد

خانه امن روز جهانی زن ۸ مارس را گرامی می‌دارد و معتقد است گرامی‌داشت چنین روزی می‌تواند محور عمل برای کاهش خشونت خانگی علیه زنان قرار گیرد.

سازمان ملل متحدد روز جهانی زن در سال ۲۰۱۶ را با شعار برابری جنسیتی بین زنان و مردان اعلام کرده با امید به آن‌که تا سال ۲۰۳۰ کشورهای جهان به تعهدات خود در این زمینه سرعت بخشیده و بتوانند به برابری جنسیتی میان شهروندان دست یابند.

خانه امن معتقد است تنها با برابری جنسیتی و تعهداتی که پیرامون آن شکل می‌گیرد امکان پیشگیری و رفع خشونت علیه زنان امکان‌پذیر است وحرکت در جهت وضع و اجرای قوانین موثر در محو خشونت علیه زنان بدون برابری جنسیتی امکان‌پذیر نیست.

ما در این مسیر معتقد به سیاست‌گذاری دولت برای توانمندسازی زنان و ایجاد فرصت‌های برابردر عرصه اجتماعی، اقتصادی، آموزشی و حقوقی هستیم و امیدواریم دولت با زمینه‌سازی برای فعالیت سازمان‌های غیردولتی بتواند از مشارکت مردمی در جهت تحقق اهداف توسعه هزاره از جمله برابری جنسیتی دست یابد.

خانه امن بر این باور است که اصلاح نظام آموزشی و تغییر نگاه رسانه‌ها به هویت و منزلت انسانی زنان که هویتی برابر با مردان است گامی در جهت توزیع متوازن قدرت برای دست‌یابی به اهداف برابری از جمله خشونت علیه زنان و دختربچه‌هاست و تمرکز بر حقوق بشر زنان چراغی پر نور و روشن برای شروع و تدوام حرکت در این مسیر است.

هم‌چنین مشارکت و فعال‌سازی بخش خصوصی با دولت و جامعه مدنی ضرورتی است که بدون برنامه‌ریزی دقیق دولت محقق نمی‌شود و دولت باید با توجه به اهمیت مشارکت بخش خصوصی و تقویت جامعه مدنی در این زمینه به سیاست‌گذاری عمومی بپردازد.

ارتقا آگاهی از جمله لوازمی است که منجر به برابری جنسیتی و کاهش نابرابری و محو خشونت علیه زنان می‌شود و تبادل تجربه با دیگر کشور‌ها و استفاده از اطلاعات و دانش و فرصت‌هایی که کشورهای دیگر در اختیار می‌گذارند نیز دارای اهمیت است. خانه امن بر ضرورت تبادل تجربه با دیگر کشور‌ها و استفاده از فرصت‌های علمی و دانشگاهی و مطالعاتی تاکید می‌کند.

از آنجایی‌که محور فعالیت خانه امن رفع خشونت خانگی است و بیش‌ترین آمار خشونت خانگی در جهان نسبت به زنان اتفاق می‌افتد اصلاح قوانین خانواده، قانون مدنی و قانون مجازات اسلامی برای پیش‌گیری از خشونت علیه زنان ضروری است.

ما معتقدیم آن‌چه موجب تغییر و بهره‌مندی زنان از حقوق تصریح‌شده آن‌ها در اعلامیه جهانی حقوق بشر و کنوانسیون‌های مربوط به آن است فعالیت و مشارکت تک‌تک زنان و مردانی است که به برابری جنسیتی اعتقاد دارند. زنان و مردانی که مهر را به جای خشونت و عشق را به جای تنفر ارزشمند دانسته و خانه‌هایی بدون خشونت می‌خواهند.

خانه امن همراه و همگام چنین زنان و مردانی خواهد بود که سیاره‌ای بدون خشونت و آکنده از صلح و دوستی می‌خواهند.

ماهنامه رهایی زن سری سوم شماره چهل و چهارم

http://rahaizanorg.blogspot.se/2016/03/rahaizan-shomareh-44.html

گرامیداشت 8 مارس روزجهانی زن از تهران و کابل تا اشتوتگارت و استکهلم، گوتنبرگ تا اسلو و بروکسل

این برنامه ویژه رهائی زن از کانال یک ماهواره بسوی ایران، افغانستان، خاورمیانه، اروپا و آمریکای شمالی پخش گردید.

با سپاس از شراره رضائی در اشتوتگارت آلمان، رعنا کریمزاده، سحر باباسلجی در استکهلم، سیروان رضائی، افسانه رها، مرضیه آدمی و شاهین کاظمی در گوتنبرگ، شادی و روپاک مطیعی در اسلو و سعید محمدی در بروکسل برای تهیه و ارسال این گزارشات.

گزارش تصویری از کابل :

ماهنامه رهایی زن سری سوم شماره چهل و چهارم

http://rahaizanorg.blogspot.se/2016/03/rahaizan-shomareh-44.html

به مناسبت روز جهانی زن

روز جهانی زن، تجلی تاریخی مبارزات هزاران ساله‌ی زنان است.  در این روز به خون کشیده شدن زنان کارگر نیویورک آغازگر تقویم مقاومت‌ها، اعتراضات و مبارزات زنان شد. 

 هشت مارچ روزی است که زنان با نگاهی به تاریخ خونین خود باوجود سرکوب‌ها، آرمان‌هایشان را جلایی دوباره بخشیده و به‌ هر شکل ممکن این روز را گرامی‌ می‌دارند.اما متاسفانه در افغانستان اراکین دولت مافیای ودولت  مرد سالار وزن ستیز ازاین روز بشکل سمبولیک تجلیل میکنند در حالیکه خشونت علیه زنا ن دراین سیزده سال اخیر زیادترین اعمار داشته  که به اشکال مختلف زنان ستم دیده اند وتحت خشونت قرار دارند 

۲۴۳۳ مورد، رقمی است که از خشونت علیه زنان در شش ماه اول سال جاری توسط بخش حمایت از حقوق زنان در کمیسیون مستقل حقوق بشر افغانستان به ثبت رسیده است

جمله وضعیت بد امنیتی و تداوم جنگ در بسیاری از ولایت‏های کشور، عدم داشتن کنترل دولت در برخی از ولسوالی‏ها و حاکمیت سنت خفقان و سکوت در زندگی خانوادگی افغانی که مبتنی بر آن زنان نمی‏توانند در برابر خشونت‏های که علیه آنان از طرف شوهر یا یکی دیگر از اعضای خانواده‏ی آنان تحمیل می‏گردد، اعتراض کنند. بنابراین، مواردی زیادی از خشونت در سراسر کشور اتفاق می‏افتد که هیچ‌وقت افشا نشده و توسط نهادهای مدافع حقوق بشری زنان، نیز ثبت نمی‏گردد.گزارش می‏افزاید مبتنی بر چنین واقعیتی می‏توانیم بگوییم که خشونت علیه زنان همچنان به قوت خود در خانواده‏ها و اجتماع وجود داشته و با گذشت هر روز به تعداد قربانیان آن افزوده شده و رقم خشونت بالا و بالاتر می‌رود.

رقم خشونت نسبت به سال گذشته در کشور دو برابر افزایش یافته و وضعیت جدی و خطرناکی را نشان می‏دهد:«در سال گذشته مجموع موارد خشونت علیه زنان که توسط کمیسیون در شش ماه اول سال به ثبت رسیده بود به ۱۱۷۶ مورد می‏رسید. بنابراین، در سال جاری آمار خشونت علیه زنان افزایش تقریبا ۱۰۸ درصد افزایش را نشان می‏دهد که بیشتر از دو برابر است.»

خواهران مادران ! برخیزید بیدار شوید تاکی شما به ساکت بودن خودرا ارام میسازید وقت ان رسید ه که برای ازادی برابری واعاده حقوق خودمبارزه کنید .

به امید تلاش‌های خسته ناپذیر شما.

با عرض حرمت ماریا یوسفزی

مراسم بزرگداشت روز جهانی زن

روز ۸ مارس به مناسبت روز جهانی زن مراسمی در محل سازمان ABF با همراهی سازمان رهایی زن در کشور سوئد شهر کوپاربرگ برگزار شد.

شرکت کنندگان این جلسه از شهروندان سوئدی، سوریه ای و ایرانی بودند.

در این مراسم سعی بر آن شد که روند تاریخی قوانین مربوط به زنان و تکامل حقوق اجتماعی و فردی آنها در کشوردموکراتیکی مثل سوئد مورد بررسی قرار گیرد و پس از آن به ذکر برخی از قوانین ضد زن که حاکم بر زندگی زنان ایران است پرداخته شد.

ذکر برخی از قوانین عجین شده با زندگی زنان ایران برای شهروندان سایر کشورها همواره با تعجب و شگفتی روبرو می شود نکته ای که با عادی شدنش در قدرت گرفتن قوانین شرعی در ایران برای برخی همنوعان ما کاملا رنگ طبیعی به خود گرفته است.

پس از آن خانم  Anmari Lööf مسوول ABF این شهر به عنوان فردی که سال ها در زمینه امور پناهجویان به خصوص زنان فعالیت های گسترده ای داشته است پیام مخصوص خود را برای زنان ایران فرستاد:

"به مبارزه خودتان ادامه بدهید ما امروز روز جهانی زنان را جشن می گیریم ولی واقعا مظلومانه است که ما هنوز به این روز احتیاج داریم ولی ما هنوز احتیاج داریم که به این مبارزه ادامه بدیم به خاطر اینکه در بسیاری از کشورها زنان کماکان زیر فشار قرار دارند، در سوئد امروز بین زنان و مردان مساوات برقرار است اما برای این سال های سال مبارزه شده و به ظول انجامیده تا ما به شرایط کنونی رسیده ایم، امروز زنان و مردان سوئد به این توافق رسیده اند که زنان و مردان داری حقوق برابر، وظایف برابرو امکانات برابر هستند.

برای مثال زنان و مردان در همه کارها  و تخصص با هم کار می کنند کاری به عنوان کار مخصوص زنان یا کار مخصوص مردان وجود ندارد ما بسیار سخت کار کردیم تا این تبعیض از روی زنان برداشته بشود.

به عنوان مثال ما زنان خودمان تصمیم می گیریم که اگر بخواهیم پاسپورت داشته باشیم اگر بخواهیم به کشورهای دیگه مسافرت کنیم خودمون تصمیم می گیریم که ازدواج کنیم یا اینکه بخواهیم جدا بشیم و احتیاجی نیست که از کسی اجازه بگیریم. مردان و زنان در تمامی مشاغل کار می کنند و همین طور در خانه برای نگهداری از کودکان باهم همکاری می کنند.

من امیدوارم که تمام زنان در تمام دنیا به مبارزه خودشون برای کسب آزادی ها و حقوق مساوی ادامه بدهند و بتوانند به اینجایی که ما در سوئد هستیم برسند ما باید بدانیم که یک روش دیگری هم برای زندگی وجود دارد، موفق باشید."

در ادامه جلسه نیز دوتن از شرکت کنندگان ایرانی پیام خود را ازطریق دوربین رهایی زن به زنان ایران رساندند که در ادامه پیام فعال سیاسی محمود بوستانی را می توانید مطالعه کنید.

من محمود بوستانی فعال سیاسی هستم به نوبه خودم این روز با شکوه را به تمام زنان آزادی خواه و زنانی که در راه آزادی مبارزه می کنند به خصوص زنان کشور خودمان و همچنین زنانی که در زندان های جمهوری اسلامی هستند تبریک می گویم.

و امیدوارم این روز همیشه پایدار و پا برجا باشد وهمچنین روزهایی رو بتوانیم در کشورمان  اجرا کنیم و مردم بتوانند بیرون بیایند و انزجار خودشان را از این نابرابری ها که در قبال زنان اعمال شده اعلام کنند و امیدوارم روزی برسد که زنان همانند مردان از حقوق برابری برخوردار باشند و ظلم و ستمی که قرن ها روا شده از بین برود.

مژگان حاصلی

مارس ۲۰۱۵

گزارش روز جهانی زن (۸ مارس) سازمان رهائی زن - واحد نروژ

روز سه شنبه ٨ مارس ٢٠١٥ برابر با ۱۷ اسفند ١٣٩٣ مطابق سنت هر سال، مراسم بزرگداشت روز جهانی زن به همراه صدها نفر از مردم آزادی خواه و برابری طلب نروژ در مرکز شهر اسلو روبروی پارلمان برگزار شد.

سازمان رهائی زن- واحد نروژ، به همراه جمع کثیری از احزاب و شخصیتهای سیاسی، سازمان‌ها و ارگان‌های دفاع از حقوق زنان و همچنین مردم آزادیخواه نروژ در این مراسم شرکت داشتند. در این مراسم سخنرانی هایی از طرف فعالین حقوق زنان و فعالین چپ و سوسیالیست ایراد شد که عمدتأ به مسائلی که در سال گذشته توسط گروه‌های تروریستی و مرتجعی چون بوکوحرام در نیجریه و همچنین عروج داعش بعنوان یکی دیگر از گروه‌های تندرو و مرتجع اسلامی که قربانیان اصلی آنها را زنان تشکیل می دهند پرداختند. همچنین سخنرانان به تحولات اخیر در خاورمیانه و مشخصأ مقاومت مردمی در کردستان سوریه که زنان در آن نقش اصلی و پررنگی ایفا کرده اند پرداختند و ضرورت اتحاد و همبستگی جنبشی را برای برقراری جامعه‌ای عاری از تبعیض و ستم جنسی بر زن و رفع نابرابری یاد آور شدند.

سازمان رهائی زن _واحد نروژ ضمن تأکید بر اهمیت حضور فعالانه در مبارزه برای متحقق شدن مطالبات جنبش زنان، با پخش تراکت و اطلاعیه سازمان ، این روز را به همه فعالین در این عرصه شادباش گفت و با سر دادن شعارهایی با مضمون "نه به بردگی و انقیاد زن"، "نه به قوانین زن ستیز شریعت"  و "زنده باد آزادی و برابری" به همراه کل جمعیت حاضر مسیر خیابان پارلمان تا میدان کارگر را راهپیمایی کرد و به کار خود پایان داد.

گزارشی از شادی مطیعی و روپاک مطیعی

"شیما الصباغ به ستایندگانش بدل می شود."

اما در هیاهو و کارهای مهم فردا

آنگاه که بورس بازان چون وحوش بر کف تالار بورس می غرند

و مستمندان رنجی را می کشند که به خوبی بدان خو کرده اند

و هر کس در زندان خویش تقریبن از آزادی خویش مطمئن است

چند هزار تَنی به این روز می اندیشند

هم بدان گونه که آدمی به روزی می اندیشد که در آن

کاری کمی غریب از او سر زد.

همه ی ابزارهایی که داریم متفق القول اند

روز مرگ او روزی سرد و سیاه بود.[۱]

بیست و چهارم ژانویه ۲۰۱۵ همان روز سرد وسیاهی بود که کاری کمی غریب از او (؟) سر داد ، از شیما الصباغ یا آن ماموری که با روبند و جامه ی سیاهش می خواست آسمان مصر را هدف قرار دهد ، که به اشتباه (؟) سینه شیما را درید. شیما زنی سی و دو ساله از شهر اسکندریه مصر ، سوسیالیست و مادر بود. مادر کودکی که در میان غرش بورس بازان و رنج مستمندان نقش بر زمین و سر سیاهش ناپدید شد. ایکاروسی[۲] که در قیل وقال روزمرگی جان داد و اندیشه ی سرخش که اگر لطف دوربین‌های رسمی و مجوز دار چهارمین سالگرد انقلاب میدان تحریر نبود بر زبان‌ها جاری نمی شد ! همانطور که جلادانش تبرئه شدند و اتفاق نا خواسته‌ای شد از جنس اندیشه‌اش.

قصد من مرثیه خوانی بر این جنازه ی از قضا معصوم نیست که مبادا مقایسه شود با هزاران تنی که قربانی اندیشه ی سرخشان شدند و در راه آزادی و برابری و معیشت خونشان خاک را شسته است ، بلکه سخن از زنی است معاصرِ "حیات بوم الدین" که گویا مسلح از خاک فرانسه گریخته و در راه سوریه است (بود). شیما الصباغ در روزی بر زمین افتاد که حیات بوم الدین در فکر تصاحب تکه ایی از بهشت موعود متواری شده بود در حالی که شیما زمین زیر پایش را برای همه می خواست؛ حیات درمانده در طلب زمینی بود که گویا مال او می شد و در جستجوی هویتی نه افسانه‌ای ، بلکه هم تراز دختران پاریسیِ هم سایه‌اش / هم کلاسی اش  بود .

سخن از زنی است که در توهم سالگرد پیروزی‌اش بر خفقان به خیابان آمده بود، به کارزار آمدنی نه از جنس "آرین میرکان" در جدال عینی با توحش و فاشیسم تا دست کم داغی سرب گلوله را هضم کند و نه "ندا آقا سلطان" بود که بخواهد رأیش را پس بگیرد. شیما را تیری رها شده از آرامش دنیای امروز کشت. تیری از خلأ که در کمین هر سوسیالیستی است ، شقیقه‌اش را نشانه رفته است حتی اگر در یک صبح بهاری در وقفه ای  کوتاه بخواهد به هیچ چیز نیندیشد .

تجدید خاطریست با زنی که هشداری شد بر سکون امروز، هاشوری بر کرختی انسان عصر ما و نقطه چینی بر هوش و ذکاوت و نبوغ که امروز جای نان و آب را گرفته است، خط بطلانی بر زیبایی شناسی پوست و رنگ و تمدنی برتر ...

و من "شیما الصباغ " نشدم و نیستم چون هنوز کثافت و چرک پنهان شده در این آرامش را تمییز نمی دهم، من در عوض "شارلی " شدم چون بدیهی است که شیما را الله اکبر گویان (آن هم با لهجه ی اروپایی ) نکشتند.

بدون شک کار کمی غریب مرگ این زن بود.

زنی که ثابت کرد حاکمان مذهب و قدرت از تن برهنه‌اش واهمه‌ای ندارند و جنگ مردان و زنان مبارز همان مشت‌های گره شده ایست که خلأ را نشانه رفته اند.

در آستانه ی روز جهانی زن چهره ی خون آلود و مبهوت شیما الصباغ ، درد اسید، قتل‌های ناموسی و موهای گل آلود بافته شده ی زنان مبارز کوبانی ارجحیتی می شوند بر نگرانی‌های اخیر سوپر استارهای زن سینما و موسیقی در باب حیوانات و محیط زیست و غیره که این روزها مطالبات جنبش زنان را نمایندگی می کنند، ارجحیتی بر عریان شدن در مجلات روز ، ارجحیتی بر مطالبه ی اخیر زن ایرانی در فیلم ناهید[۳].

این زن مصری در صف مبارزه خاموش شد. در مناسب‌ترین و شرافتمندانه‌ترین مکان موجود، قطعا اگر زنده بود نمی خواست در زیر ضربه‌های چاقوی شوهرش درکوچه‌های تنگ و باریک دنیزلی ترکیه کشته شود. و مایل نبود در خانه‌ای محقر در هرات افغانستان آلت تناسلی‌اش به دست شوهرش بریده شود. صدای شیما الصباغ در دهان‌ها به وقت هشتم مارس در خیابان‌ها طنین انداز می شود، تا خواب حامیان خشونت و نا برابری را بر هم زند.

     بنیامین احمدی

        ۱۰ / ۲ / ۲۰۱۵

                                                                                                                 

---

[۱] به یاد و.ب.ییتس،ویستان هیو ادن، کتاب شاعران،ترجمه مراد فرهادپور

[۲] اشاره به تابلوی پترو بروگل

[۳] فیلمی است که در جشنواره فجر امسال حضور داشته، درباره ی تلاش زنی است که می خواهد حضانت پسرش را به دست آورد. از این فیلم به عنوان فیلمی فمنیستی یاد شده است.