۱۴۰۵ فروردین ۱۱, سه‌شنبه

وضعیت زنان در کردستان عراق

 

:



 

سخنرانی گشاو رحیم عضو هیت مدیره  سازمان مستقل زنان کردستان عراق به مناسبت روز جهانی زن

 

در روز شنبه ۷ مارس ۲۰۲۶ در کلن - آلمان

 

 

هشتم مارس، روز جهانی زنان، روز مبارزه و اعتراض زنان و مردان آزادی‌خواه و برابری‌طلب است. این روز را به همه زنان و مردان برابری‌خواه تبریک می‌گویم.


 

هشتم مارس امسال ۲۰۲۶ برای ما با اندوهی بزرگ همراه بود؛ از دست دادن دوست عزیزمان (ینار محمد)، یکی از فعالان جنبش برابری‌خواهی زنان در عراق، که به دست تروریست‌ها و اندیشه‌های ارتجاعی در شهر بغداد ترور شد. از اینجا تسلیت خود را به خانواده، دوستان و آشنایان ایشان و نیز به جنبش برابری‌خواهی ابراز می‌کنم. این جنبش خسارت بزرگی را متحمل شد و متأسفانه جای این دوست عزیزمان در گردهمایی‌ها و نشست‌های ما خالی خواهد بود. او در برابر قانون جعفری ایستادگی کرد که در پارلمان عراق تصویب شده و اجازه ازدواج دختران ۹ ساله را می‌دهد؛ همچنین علیه قتل زنان به بهانه «ناموس»، علیه درجه دوم شمردن زنان، علیه چندهمسری و ازدواج موقت (مسیار) مبارزه کرد. ما هرگز او را فراموش نمی‌کنیم و راه انسانی او را ادامه خواهیم داد.

 

همچنین هشتم مارس امسال ۲۰۲۶ در جزیره (اپستین) بار دیگر وضعیت دختران را آشکار کرد؛ یکی دیگر از جنایات نظام سرمایه‌داری را نشان داد که چگونه دختران زیر ۱۸ سال خرید و فروش می‌شوند و به عنوان هدیه برای سرمایه‌داران و ثروتمندان طماع استفاده می‌گردند. این همان وحشی‌گری نظام سرمایه‌داری است که دختران را زندانی کرده و برای ارضای امیال ناپاک خود مورد آزار جنسی قرار می‌دهد.

 

زنان کردستان نیز از آزار و بی‌احترامی روزانه، تبعیض میان زنان و مردان کارگر، محدود کردن فرصت‌های شغلی و بازگرداندن زنان به چهاردیواری خانه در امان نیستند. حتی اگر زنی فرصت کار برای تأمین معاش روزانه فرزندانش پیدا کند، با آزار جنسی و فشار از سوی کارفرما روبه‌رو می‌شود. از همه مهم‌تر، قتل زنان به بهانه ناموس است؛ تنها در یک سال ۵۳ زن به قتل رسیده‌اند که این آمار رسمی است. من مطمئنم زنان بیشتری نیز کشته شده و ناپدید شده‌اند و اجسادشان به گونه‌ای پنهان شده که در شبکه‌های اجتماعی دیده نشود. فشارها بر زنان به حدی است که بسیاری مجبور به خودکشی می‌شوند؛ برخی خود را سوزانده‌اند، برخی حلق‌آویز شده‌اند، برخی خود را غرق کرده یا سم خورده‌اند. پدیده زن‌کشی رو به افزایش است و نیروهای ارتجاعی و ضد زن (اسلام سیاسی) زنان را به عنوان ناموس خانواده می‌دانند و اگر دختری از قوانین دینی آنان پیروی نکند و خود انتخاب کند با چه کسی زندگی کند، از نظر آنان باید کشته شود، زیرا به اصطلاح به «شرف» خانواده لطمه زده است.

 

ما به عنوان یک سازمان مستقل زنان، تمام تلاش خود را برای از بین بردن تفکرات عقب‌مانده و ارتجاعی، برای نابودی تبعیض علیه زنان و توقف زن‌کشی به کار می‌گیریم. ما در برابر همه اشکال ارتجاع و تحمیل قوانین اسلامی ایستادگی می‌کنیم و برای برابری کامل زنان و مردان و دسترسی زنان به آموزش عالی و مشارکت در اداره جامعه تلاش می‌کنیم.

 

پایان دادن به تبعیض علیه زنان و بازگرداندن هویت واقعی آنان و نگاه به آنان به عنوان انسان، در گرو همبستگی همه انسان‌هایی است که به آزادی و برابری باور دارند. ما می‌خواهیم جامعه‌ای بسازیم که در آن زنان کشته نشوند، مورد توهین و بی‌احترامی قرار نگیرند و به عنوان شهروند درجه دوم دیده نشوند. بر اساس شریعت اسلامی به یک مرد چهار زن داده نشود. پایان دادن به این نابرابری‌ها وابسته به اتحاد زنان معترض در یک جنبش برابری‌خواه و مبارزه در برابر ارتجاع است.

 

گشاو رحیم

عضو هیئت مدیره

سازمان مستقل زنان

۲۰۲۶/۳/۸

 


ماهنامه شماره یکصد و سی و هشتم رهائی زن - مردم ایران برای جنگ آفرینان هورا نمی کشند


هیچ نظری موجود نیست:

ارسال یک نظر