آراسته امانی
بیش از یکماه از جنبش سراسری مردم ایران می گذرد. جنبشی که در ۷ دی ماه ۱۴۰۴ آغاز شد و به سرعت گسترش یافت.
رژیم خودکامه جمهوری اسلامی که از وسعت و گسترش این جنبش به وحشت رسیده بود، اینبار خونبار تر و وحشیانه تر از همیشه
چهره خود را نشان داد و باقطع اینترنت ،در خاموشی شب با سلاح های جنگی به جان مردم بی دفاع افتاد.
ابعاد این کشتار وحشیانه زمانی روشن شد که مردم بدنبال عزیزانشان به
کهریزک رفتند و آنجا خود را در دشتی از چهره هایی خاموش و قلبهایی بدون طپس در کیسه
های جسد دیدند. جایی که مرگ حاکم بود و آه و ضجه مادران سرود آن.
آیا این مردم مردمی که از فشار های اقتصادی ، فقر و گرانی ، سرکوب و
اعدام به تنگ آمده بودند و با دست خالی به خیابانها آمده بودند فریب کسی را
خورده بودند؟ آیا آنها فریب امریکا را خوردند که جمهوری اسلامی را تهدید کرد ؟ یا
فریب اسرائیل و بی بی سی که هیچ خبری جز خبر
شاهزاده از آن به گوش نمی رسید.
واقعیت این است که برای مردم خسته و گرسنه که ضرب و شتم این رژیم را
در دی ماه ۹۶ ، آبان ۹۸ و جنبش زن، زندگی، آزادی دیده بودند، حمله نظامی اسرائیل و امریکا و
آمدن شاهزاده، به راه حلی عملی تبدیل شده
بود، بخصوص پس از حمله ۱۲ روزه اسرائیل و تبلیغات ایران اینترنشنال و بی
بی سی که چیزی جز شاهزاده را آماده رهبری نمی دانند. برای این مردم هر چیزی حتی
حمله امریکا بهتر از شرایط آکنده از فقر و گرانی و سرکوب می نمایاند.
اما دی ماه خونین درس بزرگی را برای این مردم داشت. آنان به چشم خود
دیدند که رژیم چگونه دست به کشتار وحشیانه زد و هیچ تیری از سلاح های نظامی نیروهای
خارجی، در دفاع از مردم خارج نشد. آنان به چشم خود دیدند که شاهزاده حتی بعد از
فراخوان اول که منجر به آمدن مردم به خیابانها و سرکوب وحشیانه رژیم در ۱۸-۱۹ دی ماه می شود ، فراخوان دوم را در تاریخ ۲۷-۲۹ دی ماه میدهد و باز از مردم می خواهد که هر
شب راس ساعت ۸ شب به خیابانها بیایند.
آیا این ملت کم کشته داده بود یا ابهامی در برخورد رژیم خونخوار
جمهوری اسلامی با مردم وجود داشت.
متاسفانه صدای نیروهای داخل ایران و بیانیه های آنان از رسانه های ماهواره ای بزرگ به گوش مردم نمی
رسد. این رسانه ها اگر چه ادعا میکنند که دستگاههای خبری هستند اما در واقع مدت
ها است که به ستاد انتخاباتی شاهزاده تبدیل شده آمد و هیچ آلتر ناتیوی بجز شاهزاده
را مطرح نمی کنند.
باید گفت مجموعه این شرایط بحرانی، ایران را، در منطقه به یک تیک اینگ بامب تبدیل کرده است
که دیر یا زود انفجاری مهلک خواهد داشت . انفجاری که جنبش خونین دی ماه در بطن آن
همچنان می تپد.
کشتار ۱۸-۱۹ دی ماه اگر چه خاکستری از غم و اندوه را بر سراسر ایران پخش کرد، اما شکی نیست که در
زیر این خاکستر آتشی سرخ می سوزد و دیر یا زود این آتش پیکر رژیم خون خوار را در بر خواهد گرفت.
به امید آن روز! به امید آزادی و رهایی ایران از هر گونه استبداد!
https://rahaizanorg.blogspot.
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر