مهناز صلواتی
22.09.2026
چهار سال از قتل حکومتی ژینا (مهسا) امینی گذشت؛ جراحتی عمیق که نه تنها بر تن خانواده‌اش و جامعه ایران، که بر وجدان بیدار تاریخ نشست. نام ژینا، فراتر از یک اسم، به رمزی برای بیداری، مقاومت و طغیان علیه استبداد عریان تبدیل شد؛ رمزی که پایه‌گذار جنبشی بی‌سابقه به نام «زن، زندگی، آزادی» گشت.
کارنامه سیاهِ جمهوری اسلامی: از گشت ارشاد تا سیاه‌چاله‌ها
جمهوری اسلامی در مواجهه با مطالبه برحق زنانی که خواستار ابتدایی‌ترین حقوق انسانی خود بودند، راهی جز سرکوب خونین، اعدام، شکنجه و زندان نیافت. جنایات این حکومت در این چهار سال، ابعاد تازه‌ای به خود گرفته است:
قتل‌های حکومتی و سرکوب خیابانی: ریختن خون جوانان و زنان بی‌گناهی که تنها سلاحشان فریاد آزادی‌خواهی بود.
ماشین اعدام و ارعاب: استفاده از طدار دار و احکام سنگین علیه زندانیان سیاسی و فعالان مدنی برای ایجاد جو ترس در جامعه.
شکنجه و سرکوب زندانیان زن: اعمال فشارهای روحی و جسمی، حبس‌های طولانی‌مدت و محرومیت از درمان بر زنان شجاعی که زندان را به سنگری برای ادامه مبارزه تبدیل کرده‌اند.
آپارتاید جنسیتی: تشدید قوانین زن‌ستیزانه و تلاش برای حذف کامل زنان از فضاهای اجتماعی، تحصیلی و شغلی با چماق حجاب اجباری.
مقاومت تاریخی زنان؛ عبور از ترس
اما واقعیت تلخ برای حاکمان این است که دیگر هیچ‌چیز به قبل از شهریور ۱۴۰۱ بازنمی‌گردد. زنان ایران با وجود تمامی هزینه‌های سنگین، بازداشت‌ها و تهدیدها، ثابت کرده‌اند که دیگر به خانه برنخواهند گشت. حجاب اجباری، این خاکریز نخستین استبداد، امروز به نماد شکست حاکمیت تبدیل شده است. زندان‌های جمهوری اسلامی، برخلاف تصور آمران آن، به دانشگاه‌های مقاومت و همبستگی بدل گشته‌اند؛ جایی که زنانی چون نرگس محمدی و صدها زندانی سیاسی دیگر، از پشت میله‌ها پرچم عدالت‌خواهی را برافراشته نگه داشته‌اند.
دیواری که فر می‌ریزد
چهارمین سالگرد ژینا، یادآور این حقیقت انکارناپذیر است که رژیمی که بقای خود را بر پایه سرکوب زنان، اعدام جوانان و پایمال کردن کرامت انسانی بنا کرده است، تاریخ مصرفش به سر آمده. خون ژینا و تمامی جان‌باختگان این راه، چراغ راه نسلی است که عزم جزم کرده تا زنجیرهای اسارت را پاره کند.
حاکمان بدانند؛ مرگِ ژینا آغاز پایان آن‌ها بود و یاد او هر روز در کوچه‌به‌کوچه‌های ایران و در عزم استوار زنانی که برای آزادی می‌جنگند، تکثیر می‌شود.
به نظر شما، مهم‌ترین گام برای همبستگی سراسری با زنان زندانی و فعالان جنبش «زن، زندگی، آزادی» در شرایط کنونی چیست؟
ماهنامه شماره یکصد و چهل و سوم رهائی زن - ما بیشماریم، ما ادامه داریم
منتشر شد.
--
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر