فریده صلواتی :
23.09.2026
چهار سال از آن جمعهٔ تلخِ سپتامبر ۲۰۲۲ می‌گذرد؛ روزی که ژینا (مهسا) امینی، پس از بازداشت به دست گشت ارشاد، جان باخت و نامش به نمادی ماندگار برای بیداری، دادخواهی و آزادی تبدیل شد.
امروز، در چهارمین سالگرد جان‌باختن ژینا، نام او دیگر تنها نام یک انسان نیست؛ فریادی جهانی علیه ستم، تبعیض و سرکوب است. مرگ ژینا جرقه‌ای بر خشم فروخوردهٔ مردمی بود که دهه‌ها طعم بی‌عدالتی را چشیده‌اند. اما جمهوری اسلامی به‌جای شنیدن صدای برحق مردم، اعتراض‌ها را با گلوله، زندان، شکنجه و اعدام پاسخ داد.
چهار سال کشتار، اعدام و سرکوب
در این چهار سال، حکومت تلاش کرده است با ایجاد ترس، صدای آزادی‌خواهی جامعه را خاموش کند. صدها شهروند، از جمله جوانان و نوجوانان، در جریان خیزش «ژن، ژیان، ئازادی» جان باختند. شمار اعدام‌ها افزایش یافت و فعالان سیاسی، مدنی و عقیدتی با احکام سنگین، زندان و محرومیت از درمان روبه‌رو شدند.
هم‌زمان، فشار بر زنان افزایش یافت؛ قوانینی محدودکننده‌تر تصویب شد و کنترل حکومتی بر پوشش و زندگی شخصی آنان شدت گرفت. اما زنان ایران که در خط مقدم این مبارزهٔ تاریخی ایستاده‌اند، با شجاعتی بی‌نظیر معنای تازه‌ای به مقاومت بخشیده‌اند. حتی پشت میله‌های زندان نیز صدای آنان خاموش نشده است.
زن، زندگی، آزادی؛ راهی بی‌بازگشت
حکومت تصور می‌کرد با زندانی‌کردن انسان‌ها می‌تواند آرزوی آزادی را نیز به بند بکشد؛ اما جامعه‌ای که طعم آزادی، برابری و همبستگی را چشیده است، دیگر به گذشته بازنخواهد گشت.
خون ژینا و همهٔ جان‌باختگان راه آزادی، چراغی است که مسیر دادخواهی را روشن نگه می‌دارد؛ چراغی که تا پایان ظلم، تبعیض و استبداد خاموش نخواهد شد.
ما آموخته‌ایم که تنها بر مزار جان‌باختگان نگرییم؛ بلکه مشت‌هایمان را گره کنیم و عهد ببندیم تا زمانی که نفس می‌کشیم، دادخواه خون‌های به‌ناحق‌ریخته‌شده باشیم.
چهار سال گذشته است، اما پیام ژینا همچنان زنده و رسا در گوش تاریخ طنین‌انداز است:
ژن، ژیان، ئازادی
زن، زندگی، آزادی
سکوت پایان راه نیست؛
مبارزه و دادخواهی ادامه دارد.
ماهنامه شماره یکصد و چهل و سوم رهائی زن - ما بیشماریم، ما ادامه داریم
منتشر شد.
https://rahaizanorg.blogspot.
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر