افشین صلواتی
22.09.2026
چهار سال از قتل حکومتی ژینا (مهسا) امینی گذشت؛ جراحتی التیامناپذیر بر پیکر وجدان جمعی که به نقطهعطفی تاریخی در تقویم مبارزات آزادیخواهانه مردم ایران تبدیل شد. روزی که گشت ارشاد جان دختری از دیار سقز را گرفت، آتشی زیر خاکستر فروزان شد که دیگر هیچ حاکم استبدادی قادر به خاموش کردن آن نیست. جنبشی که با نام ژینا متولد شد، نه یک اعتراض خیابانی زودگذر، که خیزشی بنیادین برای بازپسگیری کرامت انسانی، حق حیات و ارادهی ازدسترفته یک ملت بود.
کارنامهی سیاه استبداد؛ از کشتار خیابان تا سیاهچال زندان
در طول چهار سال گذشته، جمهوری اسلامی برای بقای محتوم خود، دامنهی جنایاتش را گستردهتر کرده است:
قتلهای حکومتی و خشونت عریان: خونِ جوانان بیگناه، دختران و پسرانی که در خیابانها فریاد آزادی سردادند، لکهی ننگی است که با هیچ آب و توبهای از دامان این حکومت پاک نخواهد شد.
ماشین کشتار و اعدام: طنابهای دار در ماههای اخیر با شدتی بیسابقه برای ارعاب جامعه به کار افتادهاند. اعدام زندانیان سیاسی، بهویژه زنان مبارز، تلاشی مذبوحانه برای کاشتن بذر ترس در دل جامعهای است که دیگر چیزی برای از دست دادن ندارد.
سرکوب سیستماتیک زنان: از حجاب اجباری و پلمب کسبوکارها گرفته تا محرومیت از تحصیل و اشتغال، حکومت جنگ تمامعیاری را علیه نیمی از جمعیت ایران به راه انداخته است؛ چرا که میداند پیشران اصلی این انقلاب، زنان آگاه و شجاع این سرزمین هستند.
شکنجه و زندانهای مخوف: زندانهای ایران امروز به کشتارگاههای خاموش و سیاهچالهایی تبدیل شدهاند که در آنها، مدافعان حقوق بشر، روزنامهنگاران، وکلا و فعالان حقوق زنان تحت شدیدترین شکنجههای روحی و جسمی قرار دارند.
نادیده گرفتن حقوق انسانی؛ ارمغانِ چهار دهه تباهی
جمهوری اسلامی در چهار دهه حاکمیت خود اثبات کرده که بقایش در گرو نقض سیستماتیک حقوق بشر و پایمال کردن حقوق زنان است. این حکومت با نگاهی ابزاری و جنسیتزده به زن، تلاش کرده تا او را به شهروندی درجه دوم تبدیل کند؛ اما ژینا و هزاران زن آزادهی دیگر ثابت کردند که زن ایرانی دیگر به الگوی ساختگیِ «زنِ ترازِ حکومت» تن نمیدهد. نادیده گرفتن حقِ انتخاب، حقِ پوشش، حقِ حاکمیت بر بدن و حقِ زندگیِ آزاد، ستونهای پوسیدهای است که امروز زیر آوار مطالبات برحق این ملت در حال فرو ریختن است.
یاد ژینا؛ چراغ راه آینده
چهارمین سالگرد ژینا مهسا امینی، یادآور این حقیقت انکارناپذیر است که خونِ به ناحق ریختهشدهی او و تمامی جانباختگان راه آزادی، هرگز هدر نرفته است. امروز نام ژینا فراتر از یک اسم، رمزِ عبور از تاریکیِ استبداد دینی و نویدبخشِ طلوعِ آزادی در ایرانِ فرداست. تا زمانی که سایهی این حکومتِ زنستیز بر سر ایران سنگینی میکند، مبارزه ادامه دارد و خیابانهای دلِ ما، هر روز سالگردِ مقاومت و امید است.
«ما به یاد میآوریم، میبخشیم اما فراموش نمیکنیم؛ و تا پیروزی نهایی، از پای نخواهیم نشست.»
ماهنامه شماره یکصد و چهل و سوم رهائی زن - ما بیشماریم، ما ادامه داریم
منتشر شد.
https://rahaizanorg.blogspot.

هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر