میان تو و من
فقط یک واژه گم شد
یا شاید
نفسی پیش از گفتنِ آن.
تو شنیدی: «نه»
من گفته بودم: «نمی‌دانم.»
تو رفتی
با چمدانی پر از حدس‌ها
و من ماندم
با پرسشی بی‌پاسخ.
میان ما
سکوتی نشست؛
نه بلند، نه سنگین،
اما آن‌قدر زنده
که هزار واژه را بلعید.
کاش فقط
پیش از قضاوت،
پیش از رفتن،
می‌پرسیدیم:
«منظورت دقیقاً چیست؟»
فردوس دینی
۲۰۲۵
ماهنامه شماره یکصد و چهل و سوم رهائی زن - ما بیشماریم، ما ادامه داریم
منتشر شد.
https://rahaizanorg.blogspot.
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر