وریشه مرادی، بند زندان اوین
برای تسنیم، کودک دوساله
سخت است هم بندی کودکی باشی که قبل از نکه چشم باز کند سهمش از جهان دیوار بود، قفل بود، انفرادی بود، کودکی که هنوز بند نافش از مادر جد نشده . با صدای بسته شدن درهای آهنگی آشنا شد. سخت است دوساله شود و به جای فوت کردن شمع، نگهبان ها را بشمارد.
سخت است وقتی که تنها رویایش از بیرون در همان سوال کوچک و
معصومش خلاصه می شود: "میری ملاقات؟" . انگار تمام جهان همین چند دقیقه
پشت شیشه است. سخت است وقتی تصویر پدرش را
از تلویزیون نشانش می دهند و او با چشم های گرد بی خبر از مرگ فقط بگوید:
"آقا" و دنیا همانجا یک واژه را برای همیشه یتیم کند.
سخت است، خیلی سخت است وقتی هربار کسی آزاد می شود، با شوقی
که هنوز طعم تلخی را نفهمیده بگوید: "بریم براش آزادی آزادی بخوانیم" و
نفهمد که آزادی برای بعضی ها نه دررا باز می کند نه آسمان را. سخت است لباس هایش
تنگ شود، قد بکشد، بزرگ شود و هیچ عکسی، هیچ قاب یادگاری شاهد بزرگ شدن تسنیم
نباشد.
سخت است کودکی کنی بی آنکه اسباب بازی را لمس کرده باشی ، بی آنکه خاک پایت روی کفشت نشسته باشد، بی آنکه میان خنده های بچه های بدوی، زمین بخوری و دوباره بلند شوی. سخت است وقتی کودکی قبل از شناختن دنیا بی عدالتی را یاد بگیرد و اولین صدایی که می شناسد، بمباران باشد، و از همه سخت تر این سوال است که کدام وجدان پاسخگوی کودکی ربوده شده اش است. تسنیم، فرزند دوساله نسیمه اسلام زهی، زندانی عقیدتی بلوچ است که در دوران حبس مادرش،
در زندان بهدنیا آمده و همچمنان
نزد مادرش دربند زندان اوین به سر می برد.
https://rahaizanorg.blogspot.
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر