شراره رضایی
رقصیدند
زیر پرچمِ خون و جنایت ،
با لبخندهایی که بوی باروت میداد.
برای ترامپ رقصیدند و کف زدند،
برای نتانیاهو هورا کشیدند و گل دادند!
از همانهایی که آسمانِ ایران را
بر سرِ مردمش آوار کردند.
کودکانِ میناب را هنوز
از زیر خاکستر و اتش بیرون میکشیدند،
اما اینان
دست در دستِ دروغ،
انکار را جشن گرفتند.
چه شرمی سنگینتر
از آنکه کسی
ویرانیِ خانه و سازه های مردمش را
به امید توهم تاجی پوسیده
تشویق کند؟
تاریخ فراموش نمیکند؛
نه صدای انفجار را،
نه رقصِ کسانی را
که روی زخمِ مردم پایکوبی کردند.
این لکه ی ننگ بر پیشانی تمام جنگ
طلبان
تا ابد باقی ست
.
#نه_به_جنگ #کودکان_میناب
ماهنامه شماره یکصد و چهلم رهائی زن - قیام علیه اعدام منتشر شد
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر