۱۴۰۵ مرداد ۸, پنجشنبه

عادی سازی خشونت، سقوط اخلاق در سیاست

 


شراره رضائی

 



به تایید خود ترامپ تا کنون ۱۸ سرباز آمریکایی در جنگ کشته شده ، با همان منطق هولناکی که آرش آرامش تبلیغ می‌کند، در ازای هر یک سرباز آمریکایی ۱۲۰ هزار افسر ایرانی باید کشته شوتد .
این یعنی انسانی که با خونسردی از کشتار در چنین ابعادی سخن می‌گوید، دیگر صرفاً یک مفسر سیاسی نیست؛ او در حال عادی‌سازی قتل‌عام است.

وقتی کسی برای جان انسان‌ها فرمول
می‌نویسد و از نسبت «یک در برابر هزار و دویست» سخن می‌گوید، در واقع زبان جنگ و انتقام کور را به زبان سیاست ترجمه کرده است. چنین منطقی نه با عدالت نسبتی دارد و نه با آزادی؛ این منطق، منطق قتل‌عام است.
کسی که دیروز برای قربانیان دیماه اشک تمساح می‌ریخت و امروز مرگ ده‌ها هزار افسر ایرانی را به‌عنوان یک «پاسخ» توصیه می‌کند، نه تحلیگر سیلسی ست و نه مدافع مردم ایران. این سقوط کامل معیارهای اخلاقی است.

جلاد همیشه اخوند نیست که پشت میز قوه قضاییه می‌نشیند و حکم اعدام امضا می‌کند. گاهی پشت میکروفن می‌نشیند، کت‌وشلوار و کراوات می‌پوشد، خود را آزادی‌خواه معرفی می‌کند و برای کشتار ۱۲۰ هزار انسان نسخه می‌پیچد. تفاوت فقط در ابزار است: یکی طناب دار را توجیه می‌کند و دیگری بمب، موشک و قتل‌عام را.

وقتی جان انسان‌ها به اعداد و معادلات جنگی تقلیل پیدا می‌کند، انسانیت پیش از هر کس دیگری کشته شده است. دیگر از سیاست عبور کرده و به ورطه سقوط اخلاقی رسیده است.

بدتر آنکه این سخنان از زبان کسی بیان می‌شود که خود را تحلیگر سیاسی ایرانی می داند ، خود را دلسوز مردم ایران معرفی می‌کند ، اما در صحبت هایش از «سربازان ما» و «تفنگداران ما» در اشاره به ارتش آمریکا سخن می‌گوید. این دیگر تناقض نیست؛ ورشکستگی کامل اخلاقی است.
سربازان آمریکایی را سربازاندما می داتد و به قتل عام سربازان و افسران ایرانی افکار را تهیج می کند .

شهرام خلدی کسی که حمله به خاک ایران، نابودی زیرساخت‌ها یا حتی اشغال بخشی از سرزمین ایران را توصیه می‌کند، در واقع از جنگ دفاع می‌کند، نه از آزادی. تاریخ از ویتنام و عراق تا افغانستان گواهی می‌دهد که جنگ، پیش از آنکه حکومت‌ها را هدف بگیرد، کودکان را زیر آوار دفن می‌کند، مادران را داغدار می‌کند و آینده یک ملت را می‌سوزاند.

شرم‌آور است که عده‌ای برای جلب رضایت قدرت‌های خارجی، چنان خودفروخته اند که مرگ هزاران جوان و سرباز و افسر را با خونسردی تجویز می‌کنند. این دیگر اختلاف سیاسی نیست؛ این بی‌اعتنایی به جان انسان‌هاست.

آزادی از لوله تفنگ ارتش‌های اشغالگر بیرون نمی‌آید. آزادی بر شانه‌های مردمی ساخته می‌شود که حاضر نیستند جان هم‌وطنانشان را در بازار سیاست و جنگ معامله کنند.

#
جنگ_آزادی_نمیاره_میکشه #تجاوز_خارجی


ماهنامه شماره یکصد و چهل و دوم رهائی زن – به جنبش نه به اعدام بپیوندید
منتشر شد

 

 

هیچ نظری موجود نیست:

ارسال یک نظر