25.07.2026
افشین صلواتی
امروز،
در تقاطع تاریکِ بحرانهای خودساخته و سایه سنگین تهدیدهای خارجی، ایران در نقطهای
ایستاده که دیگر جای هیچگونه تسامح، تردید و مصلحهاندیشی باقی نمانده است. ما بر
روی گسلی از رنج زیست میکنیم که از یک سو با استبداد عریانِ حاکم بر جان و مِعماریِ
این سرزمین پیوند خورده و از سوی دیگر، با شبح شوم جنگ و مداخله خارجی تهدید میشود.
در این برهه سرنوشتساز، شعار «نه به جنگ، نه به جمهوری اسلامی» صرفاً یک موضع سیاسی
نیست؛ این شعار، بیانیهای است حیاتی برای بقا، کرامت انسانی و بازپسگیری حق تعیین
سرنوشت.
۱. استبداد داخلی؛ کانون اصلی رنج و بحران
جمهوری
اسلامی در بیش از چهار دهه حکمرانی خود، چیزی جز ویرانی، فروپاشی اقتصادی، سرکوب سیستماتیک
و انزوای بینالمللی برای ایران به ارمغان نیاورده است. نظامی که بقای خود را در
گروی بحرانآفرینی، خفقان و به تباهی کشاندن سرمایههای انسانی این مرز و بوم تعریف
کرده، نهتنها نماینده اراده ملت ایران نیست، بلکه بزرگترین مانع در برابر توسعه،
صلح و آزادی است. هر روز ادامه این حکومت، هزینهای گزاف است که از سفره، جان و آینده
فرزندان این خاک پرداخت میشود.
۲. سایه شوم جنگ؛ ابزاری برای بقای استبداد
در
سوی دیگر این معادله مرگبار، شبح جنگ و تهدیدهای خارجی قرار دارد. جنگطلبانِ بیرون
از مرزها و کاسبانِ بحران در درون، دو روی یک سکهاند. جنگ، راهحل آزادی نیست؛
جنگ کاتالیزوری است برای سرکوب بیشتر، امنیتیتر شدن فضا، نابودی زیرساختهای ملی
و قربانی شدن بیگناهترین انسانها. هیچ آزادیای از دل ویرانههای بمباران بیرون
نمیآید و هیچ استبدادی با بمب خارجی سرنگون نمیشود که تاوان سنگین آن را مردمِ بیدفاع
پس ندهند. حاکمان مستبد نیز از جنگ استقبال میکنند، چرا که آن را سپری برای سرپوش
گذاشتن بر شکستهای داخلی و سرکوب نهایی صدای اعتراض ملت میدانند.
۳. صدای سوم؛ اراده پولادین یک ملت برای حیات
در
برابر این دوگانه مخرب (استبداد داخلی و جنگ خارجی)، ملت ایران راه سوم و محتوم
خود را برگزیده است. فریاد «نه به جنگ، نه به جمهوری اسلامی» یعنی نه به مرگآفرینان
داخلی و نه به ویرانگران خارجی. این نه، از متن اراده مردمی برمیخزن که میخواهند
خود معمار سرنوشت خویش باشند. این شعار، خط بطلانی است بر تمام کسانی که یا به
بهانه حفظ نظام، تن به اسارت دادهاند و یا به بهانه نجات ایران، نسخه ویرانی آن
را میپیچند.
ایرانِ
فردا نه با گلوله بیگانگان آزاد میشود و نه با زنجیر استبداد دینی نفس خواهد کشید.
آزادی ایران، محصول ارادهی جمعی مردمی است که آگاهانه از جنگ بیزارند و مصممتر
از همیشه، پایانِ کارِ ضامنِ بحران و بدبختی را فریاد میزنند.
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر