۱۴۰۵ تیر ۹, سه‌شنبه

اعتراضات جهانی علیه طالبان؛ معترضان خواستار قطع تعامل جهان با طالبان و به رسمیت شناسی آپارتاید جنسیتی هستند

 

 



در واکنش به گرفتاری گسترده‌ی زنان و سرکوب معترضان در شهرک جبرئیل هرات از سوی طالبان، اعتراضات جهانی در همبستگی با زنان افغانستان طی چند روز اخیر در اروپا، آمریکا و شهرهای مختلف جهان شکل گرفته است.

 

معترضان در شهرهای مختلف جهان با همخوانی ترانه «سرزمین من»، نمایش خشونت و بدرفتاری طالبان با زنان در خیابان، عملکرد این گروه تروریستی در برابر پوشش زنان در افغانستان را محکوم نمودند و شعارهای تحصیل، کار و آزادی سر دادند.

 

شماری از معترضان روز یک‌شنبه، ۲۱ جون ۲۰۲۶، طی یک گردهمایی اعتراضی در شهرهای کلگری و اتاوا در کانادا از جهانیان خواسته‌اند که افغانستان و زنان این کشور را فراموش نکنند.

 

وژمه شکیب، یکی از معترضان در کلگری کانادا، خطاب به جهانیان گفت: «فراموش نکنید که در قرن بیست‌ویکم میلیون‌ها دختر در افغانستان از حق آموزش محروم‌اند. فراموش نکنید میلیون‌ها زن از ابتدایی‌ترین حقوق انسانی خود محروم هستند

 

او سکوت در برابر ظلم را خیانت به عدالت خواند و گفت آموزش، آزادی و کرامت انسانی حق هر انسان است و هیچ قدرتی حق ندارد این حقوق را از زنان افغانستان بگیرد.

 

او همچنان بر ایستادگی در برابر طالبان تا تحقق آزادی و حقوق زنان افغانستان تأکید کرد: «ما از این‌جا به دختران افغانستان می‌گوییم شما تنها نیستید. ما صدای شما خواهیم بود تا روزی که آخرین دروازه‌ی بسته‌ی مکتب گشوده شود و آخرین دختر به مکتب بازگردد و آخرین زن با عزت و آزادی در جامعه‌ی خود زندگی کند. ما مبارزه می‌کنیم

 

فرشته همتی، یکی دیگر از معترضان در کانادا، با اشاره به پیامدهای محدودیت‌های طالبان بر زنان و دختران افغانستان گفت: «اگر من به کانادا مهاجرت نمی‌کردم، یک نسل من از حق کار و آموزش محروم بودند. بیایید صدای زنان و دختران افغان باشیم

 

او همچنان تأکید کرد که مسئولیت افغانستانی‌های مهاجر در سراسر جهان، روایت‌گری از وضعیت زنان و تجربه‌ی زیسته‌ی آن‌ها تحت سلطه‌ی طالبان است.

 

معترضان شعارهای «تحصیل، کار و آزادی» و «تا طالب کفن نشود، این وطن وطن نشود» سر دادند.

 

در همین حال، معترضان در اتاوا نیز با سردادن شعارهای ضد طالبانی از دولت کانادا خواسته‌اند که با استفاده از ابزارهای سیاسی، حقوقی و دیپلماتیک گروه طالبان را به رعایت حقوق بشر، حقوق زنان و تعهدات بین‌المللی وادار کنند.

 

همچنان بخوانید

نتایج یک تحقیق: زنان به دلیل بی‌باوری به نظام طالبان تمایلی به پیگیری قضایا در محاکم ندارند

گروهی از فعالان «شبکه مبارزه با آپارتاید جنسیتی» را راه‌اندازی کردند

بار دیگر نیمرخ برگشته است تا راوی رنج، قدرت و امید زنان باشد

معترضان همچنان در قطعنامه، با اشاره به سرکوب معترضان در هرات، گفتند که برخورد خشونت‌آمیز طالبان با زنان معترض و شهروندان بخشی از روند سرکوب‌گرایانه‌ی آن‌ها در افغانستان است. آن‌ها همچنان از هرگونه تلاش برای عادی‌سازی روابط با طالبان هشدار دادند.

 

خواست معترضان از جهان: آپارتاید جنسیتی را به رسمیت بشناسید

 

در همین حال، معترضان در شماری از شهرهای ایالات متحده‌ی آمریکا نیز طی گردهمایی‌های اعتراضی بر روایت‌سازی از ستم طالبان بر زنان افغانستان تأکید کرده‌ و خواستار به رسمیت‌شنای آپارتاید جنسیتی شدند.

 

گروهی از معترضان در واشنگتن دی‌سی با همخوانی ترانه «سرزمین من» با زنان افغانستان ابراز همبستگی کردند.

 

میترا مهران، یکی از معترضان در واشنگتن دی‌سی، در گردهمایی اعتراضی از تلاش مهاجران افغانستان برای به رسمیت‌شناسی آپارتاید جنسیتی سخن زد.

 

او گفت: «مسئولیت فردی ما این است که افغانستان را روایت کنیم و به گوش جهان برسانیم. در سلسله تلاش‌های جمعی، کدگذاری و به رسمیت‌شناسی آپارتاید جنسیتی در مرحله‌ی رسمی قرار دارد و اکنون مسئولیت جمعی ما این است که گفتمان کلی جهانی در محور آپارتاید جنسیتی خلق کنیم

 

او افزود که تمامی مهاجران اهل افغانستان در سراسر دنیا باید مسئولیت فردی‌شان را در قبال افغانستان ادا کنند.

 

گروهی دیگر از معترضان در شهر بوستون، ایالت ماساچوست، روز یک‌شنبه، ۲۱ جون ۲۰۲۶، در گردهمایی اعتراضی با سردادن شعارهای «نه به طالبان»، «طالبان را به رسمیت نشناسید» و «آپارتاید جنسیتی در افغانستان را متوقف کنید» عملکرد اخیر طالبان در برابر معترضان هرات را محکوم کردند.

 

آنان با صدور قطعنامه‌ای از سازمان ملل متحد، دولت‌ها، پارلمان‌ها، اتحادیه اروپا و سازمان‌های منطقه‌ای و حقوق بشری خواسته‌اند که آپارتاید جنسیتی در افغانستان را به رسمیت بشناسند و برای مقابله با آن اقدام حقوقی، سیاسی و دیپلماتیک کنند.

 

در قطعنامه‌ی معترضان همچنان آمده است که سازمان‌های بین‌المللی باید بازداشت‌های خودسرانه، ناپدیدسازی‌های اجباری و انتقال زنان و دختران به مکان‌های نامعلوم را محکوم و سرنوشت ناپدیدشدگان را روشن سازند.

 

معترضان همچنان تأکید کرده‌اند که تا زمان رعایت حقوق بشر، حقوق زنان، حق تعیین سرنوشت و حکومت‌داری فراگیر، از مشروعیت‌بخشی سیاسی یا دیپلماتیک به طالبان خودداری شود.

 

آنان همچنان گفته‌اند که دولت‌ها باید اطمینان بدهند که کمک‌های بشردوستانه بدون تبعیض به مردم می‌رسند و باعث تقویت ساختارهای سرکوب‌گر یا حذف زنان نمی‌شوند.

 

در تعامل با طالبان به این رژیم سرکوبگر مشروعیت نبخشید

 

در سلسله اعتراضات جهانی علیه طالبان، معترضان در اروپا نیز خواستار جلوگیری از تعامل با طالبان شدند.

 

این معترضان در شهرهای مادرید، بارسلونا و بیلبائوی اسپانیا طی گردهمایی‌های جداگانه با سردادن شعار «تحصیل، کار، آزادی» به محرومیت دوام‌دار زنان و دختران افغانستان از حقوق اساسی اعتراض کردند.

 

شهروندان افغانستان مقیم اسپانیا روز شنبه ۲۰ جون ۲۰۲۶ در شهر مادرید با صدور قطعنامه‌ای با اشاره به نقض گسترده‌ی حقوق بشر در افغانستان گفته‌اند که ادامه‌ی این سیاست‌ها نقض آشکار اصول بنیادین حقوق بشر و کرامت انسانی است و سکوت در برابر آن، به معنای چشم‌پوشی از مسئولیت اخلاقی و انسانی جامعه‌ی جهانی خواهد بود.

 

در بخش دیگری از قطعنامه، معترضان از اخراج غیرقانونی مهاجران ابراز نگرانی کرده و گفته‌اند که اعطای دسترسی دیپلماتیک و مشروعیت سیاسی به رژیمی که رهبران آن با حکم بازداشت دیوان کیفری بین‌المللی به اتهام آزار جنسیتی روبه‌رو هستند، نقض آشکار تعهدات حقوق بشری اتحادیه اروپا و در تضاد کامل با ارزش‌های بنیادین آن است.

 

این اعتراضات در حالی‌ است که اخیرا گروه طالبان در شهر هرات اقدام به دستگیری گسترده‌ی زنان به بهانه‌ی حجاب کرده‌اند و اعتراض باشندگان این ولایت را نیز با خشونت و شلیک مستقیم به‌روی معترضان سرکوب کردند. در جریان اعتراضات هرات، ده‌ها زن به بهانه‌ی حجاب و ده‌ها تن دیگر به دلیل شرکت در اعتراضات دستگیر شده‌اند. گرچه آمار دقیقی از دستگیرشدگان و سرنوشت آنان در دست نیست، اما گروه طالبان از طریق محتسبان امر به معروف دستگیری زنان را در کابل و بلخ نیز شدت بخشیده‌اند.

 

اعتراضات جهانی علیه طالبان تا هنوز در شهرهای مختلف آلمان، اتریش، ایتالیا، فرانسه، اسپانیا، هلند، بلجیم، لوکزامبورگ، کانادا، ایالات متحده امریکا و ایران برگزار شده است و همچنان ادامه دارد.

 


ماهنامه شماره یکصد و چهل و یکم رهائی زن - 
زن زندگی آزادی در ایران تحصیل، کار، آزادی در افغانستان دو فریاد از زخمی مشترک




هیچ نظری موجود نیست:

ارسال یک نظر