8مارس روز جهانی زن، سمبل مبارزات و
دستاوردهای ارزنده زنان مبارزی چون کلاراازتکین هاست.
با وجود گذشت بیش از صد سال از این روز، وضعیت زنان دنیا
خصوصا در کشورها و حکومت های اسلامی چون افغانستان و ایران اسف بار است . زنان برای
پایه ای ترین حق شان که حق انتخاب و حجاب است، در خیابان ها توسط پلیس دستگیر می
شوند و شلاق می خورند و به قتل می رسند. در خیابان بر روی صورت زنان اسیدمی پاشند
و برای ابراز عشق خارج از ازدواج سنگسار می شوند.
حکومت ایران که باید
بعنوان متجاوزترین قاتلان بشریت و ضد زن و آپارتاید جنسی محاکمه
شود. اما زنان سران حکومت های اروپا برای منافع سود سرمایه داری، حقارت سرکردن حجاب و اطاعت محض نوکرمأبانه را
درمقابل اخوند وجنایتکارترین حکومت اسلامی را به راحتی می پذیرند. باید دنیایی شرم
آور و نظام سرمایه داری را از بین برد.
میلیون ها زن در ایران
از تحمیل حجاب اجباری، آپارتاید جنسی و نابرابری حق انتخاب رشته های
دانشگاهی، دستمزد نابرابر، عدم فرصت های شغلی در مبارزه می کنند و تاوان سنگین
زندان های طولانی و شکنجه را تحمل می کنند.
آتنا دایمی و سعید شیرزاد نمونه هایی
هستند که به جرم دفاع از حق زن و کودک و حقوق بشر، سال های طولانی جوانی شان
را در زندان سپری می کنند.
در قانون اسلامی ایران سن مجازات کودکان دختر 9 سال و پسران 15 سال تعیین شده
است. ایران رکوردار اعدام کودکان است و سن ازدواج دختران 13 سال می باشد. در سال 1394، 28 هزار و 242 کودک
زیر 15 سال مجبور به ازدواج شده اند و بیش از 204 هزار ازدواج دختر در سنین 15 تا
18 سال به ثبت رسیده است .
مطالبات و خواست های زنان درایران تنها به یک روز 8 مارس
خاتمه نمی یابد. بلکه هر روز در خیابان ها درحال دست به یقه شدن و مبارزه با پلیس
و اوباش رژیم جمهوری اسلامی ایران هستند.
زنده
باد 8 مارس
زنده
باد آزادی و برابری و مبارزات مردمی
مرگ
بر جمهوری اسلامی زن ستیز
سازمان رهایی زن
